ฉินเยี่ยออกรบหลายปี รับบุตรบุญธรรมสี่คน
ล้วนมีวรยุทธ์สูงส่ง องอาจห้าวหาญ
ยามหนุ่มแน่นซื่อสัตย์กตัญญู กล้าหาญชาญชัย
เป็นแม่ทัพคู่ใจที่ฉินเยี่ยเตรียมไว้ให้ฉินจื่ออี๋ตั้งแต่แรก!
สนามรบอนิจจัง ทหารกล้าล้วนแขวนหัวไว้กับเข็มขัด
หามีผู้ใดรู้วันตายไม่
บิดามารดารักบุตรสุดซึ้ง จึงวางแผนให้ลึกล้ำ
เพียงแต่ไม่คาดคิดว่าจะเป็นคนผมขาวส่งคนผมดำ
ครอบครัวฉินนอกจากฉินเยี่ยแล้ว บุรุษล้วนสิ้นชีพ
เหลือเพียงฉินจินจือทารกน้อยในผ้าห่อตัว เป็นดั่งกิ่งเดียวที่หลงเหลือ
ฉินเยี่ยส่งเซวียหวยอี้ที่เฉลียวฉลาดที่สุดกลับเมืองหลวงดูแลฉินจินจือ
บุตรบุญธรรมอีกสามคนจึงได้รับความไว้วางใจยิ่งขึ้น
โดยเฉพาะหลี่มู่หลีผู้พี่ใหญ่
เขาติดตามฉินเยี่ยมานานที่สุด เนิ่นนานเข้า เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาก็ไม่เรียกเขาว่าท่านแม่ทัพอีกต่อไป
กลับเปลี่ยนเป็นนายน้อย!
บัดนี้จวนอ๋องเจิ้นเป่ยเหลือเพียงท่านองค์หญิงตัวน้อย
สตรีจะปกครองกองทัพเจิ้นเป่ยนับล้านได้อย่างไร!
เมื่อท่านอ๋องผู้เฒ่าจากไปในภายภาคหน้า หลี่มู่หลีก็คือผู้ที่มีโอกาสได้รับช่วงต่อกองทัพเจิ้นเป่ยสูงสุด
แรกเริ่ม หลี่มู่หลียังถ่อมตนปฏิเสธ
แต่เมื่ออำนาจมากขึ้น ผู้คนเรียกขานนานวันเข้า ความทะเยอทะยานก็แผ่ขยาย
ใช่แล้ว!
ตระกูลฉินเหลือเพียงเด็กหญิงตัวน้อย!
ท่านองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอมจะออกรบได้อย่างไร!
เด็กหญิงคนเดียวจะปกครองกองทัพนับล้านได้อย่างไร!
เขากับฉินเยี่ยบิดาบุตรรักใคร่ลึกซึ้ง หากเขาเป็นผู้รับช่วงกองทัพเจิ้นเป่ย นั่นก็เป็นเหมือนการสืบทอด!
เนิ่นนานเข้า หลี่มู่หลีก็เชื่อสนิทใจว่าตนเป็นเจ้าของจวนอ๋องเจิ้นเป่ยคนต่อไป!