ช่วงปิดไมค์ขอคะแนนห้านาทีจบลงอย่างรวดเร็ว หมิงซีกับเยว่จงเซียนต่างก็เปิดไมค์
ตอนนี้เยว่จงเซียนมีคะแนนนำอยู่
พี่สาวซื่อตรงอยากจะส่งของขวัญต่อ แต่หมิงซีห้ามไว้ก่อน
“พี่สาวซื่อตรงครับ ไม่ต้องรีบชิงกันตอนนี้ก็ได้ พอดีผมยังไม่เคยเล่นเกมแบบนี้กับสตรีมเมอร์คนอื่นอย่างจริงจังเลย เราดูสถานการณ์กันก่อน ถ้าผมต้านไม่ไหวแล้วค่อยขอความช่วยเหลือก็ได้ครับ”
【(48) สาวซื่อตรง: ได้ค่ะ (เขิน)】
【(19) นักสู้กระเป๋าว่าง: ได้ ตอนนั้นสตรีมเมอร์เรียกพี่ชายนักสู้สักคำสิ พี่จะโยนหอยสังข์อีกตัวไปช่วยเอง (เขิน)】
หมิงซี: ......เรื่องนี้มาอีกแล้วเหรอ
ในช่วงเวลาแค่นี้ บางทีอาจเป็นเพราะอิทธิพลของสตรีมเมอร์ระดับร้อย ห้องสตรีมของหมิงซีก็มีคนดูทะลุห้าร้อยคนไปแล้ว
พอได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็พากันเข้ามาร่วมวง
【สตรีมเมอร์เรียกพี่ว่า “พี่สาวจดหมายรัก” สักคำสิ พี่จะโยนกอปะการังไปช่วยนะ (หัวหมา)】
【เฮ้อ ไม่ใช่จะว่านะ พวกนายกล้ากันน้อยเกินไปแล้ว สตรีมเมอร์เรียกพี่ว่าเมียสักคำสิ พี่จะโยนทะเลมรกตไปช่วย!】
【มีจริงเหรอ ไม่เชื่อ โยนมาสักชิ้นให้ดูฝีมือก่อนสิ (หัวหมา)】
【เฮ้อ ทำไมพวกนายไม่รู้จักพลิกแพลงกันเลย หลอกให้เรียกเมียก่อนค่อยว่ากันสิ (ยิ้มเจ้าเล่ห์)】
【อี๋~~】
เยว่จงเซียนเห็นว่าคะแนนตัวเองนำอยู่ก็มีความสุขมาก
“งั้นน้องชาย พี่ขอถามอะไรสักสองสามข้อแบบง่าย ๆ นะ”
หมิงซี: “ได้ครับ”
เยว่จงเซียน: “น้องเป็นนักศึกษาใช่ไหม”
หมิงซี: “ครับ”
เยว่จงเซียน: “เรียนมหาวิทยาลัยไหนเหรอ”
หมิงซียิ้มน้อย ๆ: “เรื่องนี้พูดยากครับ”