อะไรเรียกว่าเรียนรู้สิ่งไม่ดีล่ะ?
หมิงซี: “หลัก ๆ คือผมรู้สึกว่าทุกครั้งที่ขอบคุณทุกคนแบบแห้ง ๆ มันดูไม่ค่อยจริงใจเท่าไหร่”
【(19) นักสู้กระเป๋าว่าง: จริงใจ? จะเอาของแบบนั้นไปทำไม】
หมิงซีขมวดคิ้วจนแทบเป็นปม: “หา?”
【(19) นักสู้กระเป๋าว่าง: เรียกพี่ชายพี่สาวสักคำ ได้ผลกว่าตั้งเยอะ อย่างเช่น ตอนนี้เรียกพี่ชายนักสู้สักคำก่อนสิ (ตาเป็นประกายดาว)】
หมิงซี: “……”
โห ยังจำได้อีกนะ
แต่หมิงซีไม่เรียกหรอก
【(54) สาวซื่อตรง: แต่นักสู้พูดถูกนะ ซีเปา เราไม่ต้องทำอะไรพวกนั้นหรอก ไม่มีความหมายเลย】
【(27) หัวเกาะส้ม: สตรีมเมอร์ สตรีมเมอร์ ลองถ่ายคลิปสั้นสักสองสามคลิปลงเฉาซีดูสิ หน้าโปรไฟล์นายว่างเปล่าจริง ๆ พอไม่ได้สตรีมก็ไม่เห็นอะไรเกี่ยวกับนายเลย】
【(35) คุณคือดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ฉันคือดวงดาว: เห็นด้วย ๆ ซีเปาลองเรียนเต้นคลิปสั้นที่กำลังฮิตบนเฉาซีดูได้นะ แล้วแท็กพี่ชายพี่สาวสักหน่อย รับรองว่าสมบูรณ์แบบ】
หมิงซีตั้งใจจดคำแนะนำบนจอสาธารณะ แล้วตัดสินใจว่าจะลองทำดู แต่ก็ขอเตือนทุกคนไว้ก่อนว่า “ผมรู้แล้ว แต่ต้องบอกพวกคุณก่อนนะว่าผมอาจเรียนไม่สำเร็จ เพราะการทรงตัวของผมแย่มากจริง ๆ มือเท้าก็ไม่ค่อยคล่อง อย่าคาดหวังสูงเกินไปเชียว”
【(27) หัวเกาะส้ม: ไม่เป็นไร ๆ (น่ารัก)】
【(54) สาวซื่อตรง: ซีเปา ไม่ว่านายจะเป็นยังไงก็ดูดีทั้งนั้น】
จอสาธารณะเริ่มพากันประจบสำเริง จนเกือบทำให้หมิงซีคิดไปแล้วว่าที่จริงตัวเองอาจเป็นอัจฉริยะด้านการเต้นที่ยังไม่ถูกค้นพบ
แล้วนักสู้คนหนึ่งก็พูดประโยคเดียวปลุกทุกคนให้ตื่นจากฝัน