พอเข้ามา หมิงซีก็ทักทายทั้งสามคนก่อน แต่อวตารทั้งสามกลับแค่ยิ้มให้และโบกมือ ไม่ยอมพูดสักคำ
ขณะที่หมิงซีกำลังจะออกไป อวตารของกุยกุย เลเวล 82 ในควอดแรนต์แรกก็พลันตื่นเต้นขึ้นมา ชี้ตัวเองราวกับอยากจะพูดอะไรบางอย่าง
หมิงซีถามอย่างสุภาพว่า “สวัสดีครับ…กุยกุย?”
“ใช่!!!”
“ให้ตายสิ ตาเฒ่าเต่านี่เจ้าเล่ห์จริง ๆ!”
“เอาละ ฉันได้เรียนรู้แล้ว”
ทั้งสามคนที่เมื่อครู่ยังเงียบงันพลันระเบิดเสียงขึ้นมาทันที
【(29) หัวเกาะส้ม: อ๋อ พวกเขากำลังเล่นเกมทดสอบความรู้จักกันอยู่นี่เอง】
หมิงซี: “ทดสอบความรู้จักเหรอครับ?”
กุยกุย เลเวล 82 อธิบายให้หมิงซีฟังว่า “อ๋อ น้องชาย เป็นแบบนี้ครับ พวกเราสามคนจะสุ่มสตรีมเมอร์มาสักคน แล้วดูว่าสตรีมเมอร์คนนั้นรู้จักใครในหมู่พวกเราบ้าง ดูว่าเขาจะเรียกชื่อใครก่อน เรียกชื่อใคร คนนั้นก็ชนะครับ”
หมิงซีเข้าใจแล้ว “อย่างนี้นี่เอง งั้นคุณก็ชนะสินะครับ”
กุยกุย เลเวล 82 หัวเราะอย่างได้ใจ “ใช่ ๆ ขอบคุณนะน้องชาย!”
ต้าหวัง เลเวล 71 ไม่ยอมอย่างมาก “นายเล่นไม่ซื่อ! น้องชายเขาไม่รู้จักนายสักหน่อย!”
จื่อโม่ เลเวล 74: “ใช่เลย!”
กุยกุย เลเวล 82 แค่นเสียงเย็นชา “เสียงโวยวายของผู้แพ้”
ทำเอาอีกสองคนโมโหจนแทบหงายหลัง อวตารถึงกับเงยหน้าจนเห็นรูจมูก
หมิงซีมองแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจดี แต่ก็ไม่ลืมจุดประสงค์ของตัวเอง เห็นได้ชัดว่าเขาเผลอเข้ามาในวงนี้โดยไม่ตั้งใจ “งั้นพวกคุณเล่นกันต่อเถอะครับ ผมขอตัวก่อน”