"เช้านี้นายไปโรงเรียนของเสี่ยวหลานพวกนั้นมาหรือ? เป็นอย่างไรบ้าง?"
พอทุกคนนั่งลงที่โต๊ะอาหาร หลินอันอันก็อดใจไม่ไหว รีบถามออกไปก่อน
"ขนมปังเหลืองนึ่งนี่ เนื้อแน่น กลิ่นหอมเข้มข้น รสชาติดีจริง ๆ"
ฉู่หมิงโจวกลับตอบไม่ตรงคำถาม เอ่ยชมขนมปังขึ้นมาก่อน...
หลินอันอันกระพริบตาปริบ ๆ แล้วหันไปมองฉู่หมิงหลาน
ฉู่หมิงหลานกระแอมเบา ๆ หันมาชูนิ้วโป้งให้หลินอันอัน "ท่านพี่นี่สุดยอดมาก ตอนแรกอาจารย์ฝ่ายปกครองยังบอกกับพวกเราว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันทั้งนั้น สีอิ๋งเยว่ก็ไม่ได้ตั้งใจ จะให้เธอขอโทษแล้วจบเรื่องไป
ท่านพี่เดินเข้ามาจากด้านหลัง ฉวยตัวเขายกขึ้นเลย ทำเอาเขาหุบปากฉับทันที จากนั้นท่านพี่ก็ไปที่ห้องพักอาจารย์ใหญ่อีก! เมื่อกี้เอง อาจารย์ใหญ่บอกว่าโรงเรียนจะไล่สีอิ๋งเยว่ออก แล้วก็ยังมี ว่านเจียเวย กับ เหลียงอี๋ อีกหลายคนจะถูกลงโทษ..."
ตอนฉู่หมิงหลานพูด รอยยิ้มบนหน้าไม่เคยจางหาย ดีใจสุด ๆ!
หลินอันอันชะงักไปเล็กน้อย
หา? จบง่ายอย่างนี้เลยหรือ?
ฉู่หมิงโจวนี่เอาจริงเอาจังดีจริง!
แต่ว่า... แผนสำรองของเธอยังไม่ได้ใช้เลยด้วยซ้ำ
ฉู่หมิงโจวคีบกับข้าวใส่ชามให้เธอ "รีบกินข้าวเถอะ กินเสร็จฉันจะเล่าให้ฟัง"
หลินอันอันพยักหน้าตามสัญชาตญาณ พึมพำเบา ๆ "อันที่จริงเธอเก่งกาจอย่างนี้ ทำไมไม่บอกแต่แรก ฉันจะได้ไม่ต้องวุ่นวาย ปล่อยเธอออกไปกัดก็จบไม่ใช่หรือ?"
มือคีบกับข้าวของฉู่หมิงโจวชะงักค้าง ขมวดคิ้วปรายตามองเธอ "กินข้าว!"
หลินอันอันส่งเสียงฮึใส่เขา ก้มหน้าก้มตากินข้าว