อาจเป็นเพราะเรื่องของตระกูลหวังยังฝังใจ เรื่องของหม่าชุนเยี่ยนจึงได้รับการจัดการอย่างรวดเร็ว และบทลงโทษก็ค่อนข้างหนัก
ครอบครัวทหารทั้งหมดก็ถูกกระตุ้นให้ตระหนัก!
ตั้งแต่เช้าตรู่ เสียงกระจายเสียงจากหมู่บ้านข้าราชการเขตทหารก็ดังขึ้น เสียงของผู้ประกาศดังทะลุหมอกบางๆ “ครอบครัวทหารคือเสาหลักอันแข็งแกร่งของทหาร คำพูดและการกระทำล้วนเป็นภาพลักษณ์ของกองบัญชาการทหาร การเคร่งครัดต่อตนเองและใจกว้างต่อผู้อื่นคือคุณธรรมอันดีที่ครอบครัวทหารพึงจดจำ...”
หลินอันอันกำลังล้างหน้าอยู่ เมื่อได้ยินว่าทางหน่วยงานจะจัดระเบียบวินัยของครอบครัวทหาร และจะจัดชั้นเรียนอบรมแนวคิดในหอประชุมหมู่บ้านข้าราชการเขตทหาร เธอก็ชะงักไปเล็กน้อย
“หม่าชุนเยี่ยนถูกย้ายไปใช้แรงงานที่เขตรักษาพันธุ์แล้ว เป็นเวลา 2 ปี ผู้การอู๋ก็ถูกปลดจากตำแหน่งผู้การกรม ถูกส่งตัวไปยังหน่วยฐานที่ด่านหน้าชายแดน” เสียงทุ้มต่ำของฉู่หมิงโจวดังมาจากด้านหลังหลินอันอัน
หลินอันอันเอาแปรงสีฟันล้างในแก้ว “งืดงาด” บ้วนปากเสร็จ แล้วจึงถามขึ้นว่า “ชั้นเรียนอบรมแนวคิดที่ครอบครัวทหารทุกคนต้องไปเรียนหรือ?”
“กองบัญชาการกองพลเพิ่งออก ‘ระเบียบปฏิบัติสำหรับครอบครัวทหาร’ ฉบับใหม่ จากนี้ไปทุกเดือนจะมีการประชุมเรียนรู้ ครอบครัวทหารทุกคนต้องเข้าร่วม นี่ก็เพื่อเสริมสร้างวินัยของครอบครัวทหาร”
หลินอันอันพยักหน้า “เช่นนั้นก็นับว่าดีจริงๆ”
หลินอันอันรู้สึกว่าดีอย่างแท้จริง การจัดการกับเรื่องของหม่าชุนเยี่ยนกลับกลายเป็นแรงผลักดันให้การจัดการวินัยของครอบครัวทหารรุดหน้าขึ้น