พ่อของตู้ถูกคำพูดของหลินอันอันทำเอาหน้าซีด ๆ แดง ๆ อยากโต้กลับ แต่ปากก็ดันไม่ทันคน
หลินจื่อหวยตาคล้ำแดง "อาเฒ่าตู้ ผมรับปากได้เลยว่าจะใช้ใจทั้งหมดดูแลตู้เจวียน ให้เธอมีชีวิตที่ดี ขอเพียงได้โอกาสสักครั้งเถอะครับ"
พ่อของตู้หน้าบึ้งตึง คิ้วหนาขมวดแน่น
หลินอันอันนั่งลงใหม่ ผ่อนเสียงลง "อาเฒ่าตู้ ฉันเชื่อว่าทหารของกองบัญชาการทหารภาคตะวันตกเฉียงเหนือเราล้วนมีจิตสำนึกสูงและความประพฤติดี
ต่างคนต่างเลิกพูดจาด้วยอารมณ์เถอะค่ะ มาคุยกันด้วยใจเย็น ๆ การสู่ขอเป็นเรื่องดี ตู้เจวียนยังไงก็เป็นลูกคุณ คุณเองก็คงหวังให้เขามีชีวิตที่ดี"
หลินอันอันอ่านใจพ่อของตู้ทะลุปรุโปร่ง!
คิดว่าชีวิตสิบกว่าปีมานี้ของตู้เจวียน เขาไม่รู้จริงหรือ? ไม่เลย ที่จริงเขารู้ดีกว่าใคร เพียงแต่ไม่อยากยุ่งเท่านั้น
มีบทเรียนจากแม่ของตู้เจวียนเป็นตัวอย่าง คงจะเห็นชีวิตของตัวเองตอนนี้ล้ำค่าไม่น้อย มีภรรยาสาวอยู่ข้างกาย มีลูกครบทั้งชายหญิง
เจียงปี้หลานมองว่าตู้เจวียนเป็นอุปสรรค แล้วตัวเขาเองจะไม่ใช่รึ?
ตอนนี้นั่งเจรจาอยู่ตรงนี้ ก็เป็นเพียงการชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียเท่านั้น
ตอบตกลง ฝั่งเจียงปี้หลานก็เอาตัวยาก
ไม่ตกลง ทางผู้การสวี่ก็เสียหน้า
ตอนนั้นเอง ในครัวก็มีเสียงเจียงปี้หลานตั้งใจกระแทกตะหลิวกับหม้อ ชัดเจนว่าเตือนพ่อของตู้
ผู้การสวี่ถอนหายใจเบา ๆ แล้วว่า "ตาเฒ่าตู้ พวกเราก็หวังดีกับเด็ก ๆ ทั้งนั้น นายว่าแบบนี้เป็นไง เราเชิญคนสกุลฟ่านมาด้วยเลย เปิดหน้าพูดกันให้ชัด ๆ