เดิมทีฉู่หมิงโจวไม่อยากแตะต้องเธอ แต่เธอมายืนอยู่หน้าบ้านพลางตะโกนพลางร้องไห้ นับว่าน่าอับอายนัก
เขาจับต้นคอเธอยกขึ้นมา แล้วเหวี่ยงใส่ต้นไม้ข้าง ๆ
"อ๊ะ~"
มีต้นไม้กั้นไว้ ถึงไม่ให้เธอล้มลงไปอย่างน่าเกลียด แต่ความเจ็บก็ไม่ได้น้อยไปกว่าตกลงบนพื้นเลย
หลินอันอันบังเอิญอยู่หลังต้นไม้นั้น ถูกทำให้ตกใจ
ฉู่หมิงโจวเห็นภรรยาสาวของตนโผล่พรวดจากหลังต้นไม้ ก็ตะลึงไปเช่นกัน...
หลินอันอันกระตุกมุมปาก โบกมือทักทั้งสองคนอย่างขอไปที "ไง~ คุยกันอยู่เหรอ?"
ฉู่หมิงโจวหน้าดำ!
เดินไปข้างหน้าสองก้าว จูงมือเธอเข้าไปในบ้าน
"เฮ้ยเฮ้ย~ หมิงโจว เธอเบามือหน่อย"
ทังจิ่งเฉี่ยวยังไม่ทันตั้งตัว ประตูบ้านของตระกูลฉู่ก็ดัง "ปัง" ปิดลงแล้ว
หลินอันอันถูกเขาจูงเข้าไปในห้องน้ำ
เห็นแต่ว่าฉู่หมิงโจวหยิบสบู่ล้างมืออย่างตั้งอกตั้งใจ ล้างของตัวเองเสร็จ ก็ล้างให้หลินอันอันต่อ เหมือนกับว่าเปื้อนสิ่งสกปรกอะไร
ผู้นี้ช่าง... ทำให้เกินเหตุไปหน่อย
ก็น่าเอ็นดูอย่างห้ามไม่ได้เช่นกัน
"แค่ก! ฉันเพิ่งกลับมา ก็เห็นเธอกำลังทำร้ายคน ถามหน่อย เกิดเรื่องอะไร?"
"เพิ่งกลับมา?"
ฉู่หมิงโจวเห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อ ดูท่าทางของเธอ คงแอบฟังมานานแล้ว
"ใช่สิ ฉันเพิ่งกลับมาจริง ๆ พวกเธอทำอะไรกัน?"