หลินอันอันใจเต้นด้วยความยินดี "ดีจังเลยค่ะ บรรณาธิการหลิว เรื่องหน้าปกต่อจากนี้คงต้องรบกวนคุณแล้วนะคะ"
บรรณาธิการหลิวโบกมือปฏิเสธ "ไม่รบกวน ไม่รบกวน ยินดีทำให้อยู่แล้ว"
หลินอันอันเอ่ยถึงสถานการณ์ของหลี่ลู่อย่างอ้อมค้อม
หลิวเว่ยตง คนเจนจัด พอได้ยินว่าเป็นครอบครัวทหารในหมู่บ้านข้าราชการ ไม่ใช่นักออกแบบมืออาชีพอะไร เป็นแค่เพื่อนบ้านของหลินอันอัน สมองก็เริ่มหมุนติ้ว
"สหายหลิน คุณให้เธอมาที่สำนักพิมพ์ มาหาผมได้เลย เผื่อต่อไปจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันมากกว่านี้!"
"ดีเลยค่ะ ไม่มีปัญหา"
นี่ก็คือหว่านพืชโดยไม่ตั้งใจ แต่พืชกลับงอกงามจริงๆ
เรื่องเล็กน้อยที่เป็นประโยชน์แก่ตัวนี้ หลินอันอันนับว่าได้ช่วยแล้ว ส่วนผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ก็ต้องขึ้นอยู่กับวาสนาของหลี่ลู่เอง
เมื่อหลินอันอันทั้งสองมาถึงโรงพยาบาล เวลากำลังพอดี
คุณหมอเหลี่ยงเห็นสภาพหลินอันอันดีขึ้นมาก จึงถามไถ่สถานการณ์ระยะหลังอย่างละเอียด แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ "ครั้งนี้ต้องตรวจสามด้าน จากนั้นค่อยปรึกษาร่วมกันเรื่องแผนการรักษาต่อไป"
"ค่ะ"
ตรวจสมรรถภาพปอด เอกซเรย์ทรวงอก และตรวจเลือด
อาการป่วยของหลินอันอันจัดเป็นกรณีพบยากในโรงพยาบาลทหารบก จึงได้สิทธิ์ก่อนหลายอย่าง
เธอถูกนางพยาบาลตัวเล็กพาไปนั่นไปนี่ ราบรื่นไม่มีติดขัด
การตรวจทั้งสามดำเนินไปอย่างเป็นลำดับ