จะติดก็ติดเลย!
ก่อนฟ้าจะมืดสนิท ฉู่หมิงโจวไปที่ค่ายทหาร ยืมสายไฟกับเครื่องมือพวกนั้นมา แล้วกับหลินจื่อหวยก็ช่วยกันติดพัดลมเพดานไว้กลางห้องรับแขก
คงเพราะเจ้าหนูกลัวร้อนจัด พัดลมเลยทำมาใหญ่ยังกะ
เงยหน้ามอง เหมือนเพดานมีก้อนเหล็กงอกออกมา ดูน่ากลัวไม่น้อย
ฉู่หมิงโจวปรับสวิตช์ตามที่หลินอันอันอธิบายปากเปล่า เปลี่ยนเป็นปุ่มหมุนสามระดับ
"เสร็จแล้ว"
พอเปิดสวิตช์ พัดลมก็หมุนหวือๆ ทันที ต่างจากพัดลมตามท้องตลาดนิดหน่อย แต่ให้ลมเหมือนกัน หรืออาจจะ…เย็นกว่าด้วยซ้ำ
"พี่สะใภ้ ดูสิ! มันหมุนจริงๆ ด้วย เย็นจัง!" ฉู่หมิงหลานรีบดึงม้านั่งเตี้ยมาวางตรงใต้พัดลมแล้วนั่งลง
หลินอันอันนั่งลงบนโซฟาเหมือนกัน สูดความเย็นจากพัดลม รู้สึกเหมือนชีวิตยืดออกไปอีก
เธอมองฉู่หมิงอวี่ แล้วยกนิ้วให้ "เสี่ยวอวี่ เธอนี่สมบัติล้ำค่าของบ้านเราเลย อัจฉริยะน้อย! พัดลมเธอช่วยชีวิตพี่สะใภ้ไว้เลยนะ"
ฉู่หมิงอวี่ถูกชมจนเขินๆ เกาหัวแกรกๆ "พี่สะใภ้ เปล่าหรอกครับ แค่ทุกคนใช้แล้วถูกใจก็พอ"
"นี่ยังบอกว่าเปล่าอีก? หัวสมองเธอนี่ดีเหลือเกิน เกิดมายังไงกันนี่? หือ?"
เด็กน้อยทนถูกแกล้งแบบนี้ไม่ไหว ฮึกเหิมขึ้นมาทันที ออกท่าออกทางเล่าขั้นตอนทำให้ฟัง