ที่บ้านกำลังดูแม่นม พ่อหลินรู้งานจึงดึงหลินจื่อหวยออกไปข้างนอก พอดีไปซื้อกับข้าวที่ร้านค้าสหกรณ์ แล้วแวะฟังอบรมที่ฟาร์มของกองบัญชาการทหาร
ตู้เจวียนถูกทิ้งไว้ที่บ้าน แม่หลินหมายความว่าให้ช่วยเหลือตน เรียนรู้เอาไว้ด้วย บางอย่างยังไงก็ต้องใช้เข้าสักวัน
จ้าวเซียงจวินก็บังเอิญเป็นเพื่อนบ้านของสองสามีภรรยาพวกเขา ต่อไปต้องไปมาหาสู่กันบ่อย ๆ
ตู้เจวียนเป็นเจ้าสาวใหม่เอี่ยม เรื่องอย่างอยู่ไฟ เลี้ยงลูก ไม่รู้อีโหน่อีเหน่เลยสักนิด ที่บ้านก็ไม่มีแม่คอยสอน เลยต้องติดแม่หลินเป็นเงา หน้าแดงพลางแอบดู
จ้าวเซียงจวินเพิ่งอุ้มจ้วงจ้วงเข้ามาในอ้อมอก เจ้าตัวเล็กก็เหมือนผึ้งได้กลิ่นน้ำผึ้งหอม หัวน้อย ๆ ซุกไซ้ชายเสื้อเธอพลางสั่นไม่หยุด
แม่หลินเห็นปลายจมูกมีเหงื่อซึม ยื่นมือไปจะแก้ผ้าห่อตัว กลับถูกจ้าวเซียงจวินจับไว้เบา ๆ "อาเฉิน เขายังไม่เคยกินนม อย่าเพิ่งทำให้สะดุ้งตกใจ ดูท่าจะหิวจริง ๆ แล้วล่ะ"
จ้าวเซียงจวินให้แม่หลินเอาน้ำมา ทำความสะอาดหน้าอกตัวเองเสร็จแล้ว จึงหันมาให้นมลูก จ้วงจ้วงไม่ได้รังเกียจเลยสักนิด ดูดปั๊บ ๆ ทันที แก้มป่อง ๆ ขยับอย่างรวดเร็ว ในลำคอส่งเสียงกลั้วพอใจ ดีเหลือเกิน
แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านกรอบหน้าต่าง ตกลงบนพื้นเป็นจุดรูปข้าวหลามตัด ภายในห้องเงียบลงทันที
จ้าวเซียงจวินมือซ้ายประคองก้นน้อย ๆ ของจ้วงจ้วง มือขวาลูบหลังเบา ๆ