เช้าวันรุ่งขึ้น
แม่หลินและฉู่หมิงโจวพาหลินอันอันไปโรงพยาบาล
ตลอดทาง แม่หลินคอยกำชับให้หลินอันอันทำใจให้สบาย อย่าตื่นเต้นตอนตรวจ
ฉู่หมิงโจวก็จับมือเธอไว้ตลอด พูดถึงแผนการเกี่ยวกับลูกในอนาคตเบาๆ เพื่อคลายความกังวลของเธอ
หลินอันอันยิ้มมองเขา “คุณก็อย่าตื่นเต้นนะ”
ฉู่หมิงโจว “...”
ความจริงทั้งคู่ก็พอๆ กัน ต่างคนต่างลุ้นสุดๆ
ช่วยไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เป็นพ่อแม่ ทุกอย่างล้วนไม่คุ้นเคย มีเพียงความคาดหวังลึกๆ ที่ทำให้รู้สึกกังวลเล็กน้อย
ที่จริงตั้งแต่รู้ว่าตั้งครรภ์จนถึงมาตรวจวันนี้ หลินอันอันยังรู้สึกเหมือนฝัน นึกถึงว่ามีชีวิตใหม่กำลังเติบโตในท้อง เป็นผลึกแห่งรักของเธอกับฉู่หมิงโจว หัวใจก็เต้นแรงห้ามไม่อยู่
ฉู่หมิงโจวก็ไม่ต่างกัน ความตื่นเต้นของเขายังเพิ่มเป็นสองเท่า ทั้งคาดหวังกับลูก และห่วงสุขภาพของหลินอันอัน
ถึงโรงพยาบาล หลินอันอันไปพบกู้เยี่ยนก่อน ส่วนฉู่หมิงโจวไปลงทะเบียนอีกฝั่ง รอให้เธอตรวจเสร็จจะได้ไปฝากครรภ์ต่อ
การเดินทางไปมณฑลอวี้คราวนี้ ส่งผลเสียต่อหลินอันอันไม่น้อย ร่างกายที่เพิ่งฟื้นฟูกลับทรุดโทรมลงอีก
“โรงพยาบาลเราเพิ่งได้เครื่องมือใหม่มาสองเครื่อง หายากมาก วันนี้จะตรวจให้คุณอย่างละเอียด อาจารย์ยังช่วยหายานำเข้าชนิดใหม่สำหรับคุณโดยเฉพาะ ตัวยาไม่ได้แรงมาก แต่ใช้กับหญิงตั้งครรภ์ได้”
หลังจากพักสองวัน กู้เยี่ยนก็กลับมาเป็นคนเย็นชาและเก็บตัวอย่างเดิม แค่พยักหน้าเบาๆ ให้แม่หลิน ไม่มีท่าทีพิเศษ สนใจแค่อาการของหลินอันอัน