หลินอันอันกลับมาก็ฟังจนงุนงง “อะไรนะ เจียงปี้หลานยังไม่เข็ดอีกหรือ หรือแค่วันสองวันสุขสบายก็ลืมตัวอีกแล้ว เตรียมจะขายตู้เจวียนอีกรอบงั้นรึ”
แม่หลินถอนหายใจ “ก็ใช่น่ะสิ ไร้เหตุผลสิ้นดี ตู้เจวียนมีครอบครัวเดิมแบบนี้ก็น่าปวดหัว”
หลินอันอันลูบมือแม่หลิน ปลอบว่า “แม่ อย่าคิดมากเลย ตู้เจวียนเป็นเด็กดีรู้กาลเทศะ นางรำคาญครอบครัวนั่นยิ่งกว่าแม่อีก ต่อไปต้องร่วมใจเป็นหนึ่งเดียวกับจื่อหวยแน่ ไม่ทำอะไรโง่ ๆ หรอก”
“อืม แม่รู้”
หลินอันอันก็กลัวแม่หลินคิดไขว้เขว คนยังไม่ทันเข้าบ้าน ก็เกิดความคลางแคลงใจขึ้นมาอย่างไร้เหตุผลคงไม่ดี
งานเลี้ยงฉลองชัยชนะของฉู่หมิงโจวถูกกำหนดไว้ในวันศุกร์หน้าตอนเย็น ตรงกับวันที่ 28 พฤศจิกายน ยังมีเวลาเตรียมตัวอีก 1 สัปดาห์
วันนี้หลินอันอันไปที่โรงงานตัดเย็บ ส่งแบบร่างไปพร้อมกับเบิกจ่ายค่าตอบแทน ได้ส่วนแบ่งกำไรมาเกือบ 1,200 หยวน
ยังขอผ้าจากพี่สะใภ้จ้าวมาอีกจำนวนหนึ่ง เป็นผ้าที่ซื้อในนามผ้าตำหนิ ราคาถูก แต่คุณภาพดีทีเดียว
“แม่ ดูสีนี้สิว่าเป็นอย่างไรบ้าง ฉันตั้งใจจะตัดเสื้อโค้ตขนแกะหนา ๆ ให้หมิงโจว เวลาใส่ทับชุดทหารข้างนอกก็ดูดี
และนี่ ฉันเลือกให้แม่กับพ่อ พวกท่านคนละตัว ตัดเสื้อนอกใหม่ อบอุ่นดีเชียว แล้วนี่ก็...”
ผ้าที่หลินอันอันนำกลับมามากโขทีเดียว แทบจะได้ทุกคนในบ้านคนละชิ้น ยังมีผ้าฝ้ายบริสุทธิ์คุณภาพดี ผ้ากอซ นั่นเธอเตรียมไว้ให้เด็ก