การเอาตัวรอดของทุกคน: ฉันเป็นเจ้าของฟาร์มในทะเลทราย

ตอนที่ 23 ไอเทม—พ่อตุณน่ะแหละ

6 นาที· 1.4K คำ

ซีจือหยิบธนูคอมโพสิตขึ้นมาเล็งไปที่หัวของแรด ลูกธนูพุ่งออกจากสายพร้อมเสียงเสียดอากาศ ปักเข้าที่หัวอย่างแม่นยำ แต่ถลอกแค่ผิวหนังนิดเดียว

เธอเบิกตากว้าง

ค่าป้องกันแบบนี้ ต่อให้ไม่ถึง 28 ก็ต้อง 25 แน่ ๆ

ถึงธนูคอมโพสิตของเธอจะเป็นระดับหายาก แต่หัวลูกธนูเป็นเหล็กธรรมดา พลังเจาะเกราะเลยไม่สูง

แรดเริ่มพุ่งเข้าใส่เธอ ซีจือกะความเร็วคร่าว ๆ แล้วใจเย็นหยิบพิษงูออกมาทาที่ปลายลูกธนู

ทุกวันต้องฆ่างูพิษกับแมงป่องพิษเพียบ เรื่องของพอกันตาย

ยิงไปสี่ห้าดอกติด ๆ กัน แรดพุ่งมาถึงตัว ซีจือใช้ย้ายสลับที่วาร์ปไปด้านหลังมัน เจ้าแรดยักษ์พุ่งชนกำแพงทราย กำแพงพังทลายลงก่อนจะคืนสภาพเดิมอย่างรวดเร็ว

แรดคำรามก้อง ขาหน้าชูขึ้นสูงแล้วกระทืบลงอย่างแรง พื้นดินแตกระแหง มันพุ่งเข้าใส่เธอด้วยความเร็วสูงกว่าเดิม

ถ้าค่าความคล่องแคล่วของเธอไม่เกิน 30 หน่วย คงหลบไม่พ้นแน่

ซีจือยิงธนูไม่หยุด จังหวะไหนหลบไม่ทันก็สลับมาใช้ดาบยาวฟัน ดาบยาวมีผลพิเศษเลือดไหลไม่หยุด ใช้ถ่วงเวลาเชือดแรดยักษ์ตัวนี้ได้

[กำจัดแรดเลเวล 10 แล้ว, EXP +50, ได้รับกล่องไม้ ×1, นอแรด ×1, เนื้อแรด 1 กิโลกรัม ×20]

ซากแรดยักษ์สลายไป ทิ้งกล่องไม้กับนอไว้หนึ่งชิ้น นอใช้ตีเป็นอาวุธได้ ส่วนกล่องไม้ที่ดรอปก็เหมือนกล่องทรัพยากรที่หาตามปกติ ไม่รู้ของข้างในจะเหมือนกันไหม

ซีจือข่มความอยากแกะกล่อง เก็บมันลงเป้

เธอไม่กล้าเอาแต้มโชคของตัวเองมาเสี่ยง

ดูท่า การฆ่ามอนสเตอร์เลเวล 10 ขึ้นไปจะมีโอกาสดรอปหีบสมบัติ ถือเป็นเรื่องดีสำหรับเธอ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป