"จี๊จี๊~"
เสียงแผ่วเบาดังขึ้น ซีจือเดินอ้อมกองโลหะบริสุทธิ์ที่ซ้อนกันเป็นตั้ง พบอีกปากถ้ำหนึ่งมีลูกตัวกินมดเกล็ดเหล็กขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลกว่าสิบตัวกำลังแทะโลหะบริสุทธิ์ แต่ฝุ่นควันก็ทำให้พวกมันสำลักจนทรมาน
ตัวกินมดเกล็ดเหล็กตัวใหญ่ไม่ได้พาพวกมันออกไปด้วยตอนที่วิ่งหนี
มิน่าล่ะ ขี้ถึงต้องใช้ตัวกินมดเกล็ดเหล็กเฝ้าถึงสองตัว ที่แท้ก็เป็นเสบียงของลูก ๆ นั่นเอง
ซีจือไม่มีความใจอ่อนแม้แต่น้อย รวบโลหะบริสุทธิ์ทั้งหมดเข้าเป้ทันที เป้หนึ่งช่องจุของได้สูงสุด 999 ชิ้น ช่องที่ห้าของเธอใส่ไป 565 ชิ้นก็หมดแล้ว
ส่วนเสบียงของลูกตัวกินมดเกล็ดเหล็ก... ถ้าของในคลังหมด พวกตัวกินมดเกล็ดเหล็กถึงจะไปกินแร่เหล็กแล้วผลิตโลหะบริสุทธิ์ออกมา คราวหน้าเธอกลับมาก็จะมีให้เก็บอีก
มองเข้าไปในโพรงของลูก ๆ แสงไฟส่องกระทบอะไรบางอย่างเป็นประกาย ซีจือเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ เป็นหีบสมบัติสัมฤทธิ์
ได้มาโดยไม่ต้องออกแรงเลย
ฝุ่นควันในถ้ำค่อย ๆ จางลง เริ่มมีตัวกินมดเกล็ดเหล็กกลับมาแล้ว ซีจือไม่อยากสู้ เปิดสกิลพรางตัวแล้ววิ่งเร็ว ๆ มุ่งหน้าไปปากถ้ำ ฝุ่นควันที่ยังหลงเหลือกับกลิ่นเหล็กดิบทำให้ประสาทรับกลิ่นของตัวกินมดเกล็ดเหล็กไม่ไวเหมือนเดิม กว่าจะรู้ตัวว่าโลหะบริสุทธิ์หายไปก็ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าววุ่นวาย ไม่นานก็มุดเข้ารูเล็ก ๆ พวกนั้นไปกินแร่เหล็กกันหมด
ซีจือออกจากโพรงดินมา เดินสำรวจอยู่แถวนั้นครู่หนึ่ง พออยู่ครบครึ่งชั่วโมงก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ
[ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นซีจือยึดครองจุดทรัพยากรหมายเลข 157 แล้ว ทรัพยากรประจำวันนี้ถูกผลิตออกมาแล้ว กรุณารับโดยเร็ว]