“พี่ใหญ่ ในที่สุดก็ได้เจอคุณอีกแล้ว”
ทันทีที่ซีจือเทเลพอร์ตมายังอาณาเขตของหลินซีเล่อ เธอก็ถูกอีกฝ่ายกอดหมับ กลิ่นส้มจี๊ดจาง ๆ จากตัวหลินซีเล่อหอมมาก
ตอนนี้อาณาเขตของหลินซีเล่ออยู่ที่เลเวล 4 ในลานปลูกผัก มันฝรั่ง และมันหวานไว้ไม่น้อย พอให้เธอเลี้ยงตัวเองได้ แต่ถ้าจะขยายจำนวนผู้อยู่อาศัยก็คงไม่ไหว
แต่ถ้าไม่ขยายอาณาเขต ก็จะติดอยู่ที่เลเวล 4 ไปตลอด ตามความคืบหน้าของเกมและพัฒนาการของผู้เล่นคนอื่นไม่ทัน สุดท้ายก็ต้องถูกคัดออกเข้าสักวัน
นี่เป็นวงจรอุบาทว์
【ยินดีด้วย ผู้เล่นซีจือยึดครองอาณาเขตซีเล่อสำเร็จ อาณาเขตแห่งนี้กลายเป็นอาณาเขตสาขาของคุณแล้ว ทรัพยากรที่อาณาเขตนี้ได้รับและผลผลิตที่สร้างขึ้น 90% จะเป็นของคุณ ขอให้พยายามต่อไป】
ที่จริงหลินซีเล่อคิดจะไปอยู่ใต้อาณัติของซีจือตั้งแต่รู้ว่ามีระบบอาณาเขตสาขาแล้ว แต่เธอไม่มีประโยชน์อะไร กลัวอีกฝ่ายไม่รับ จึงไม่กล้าเอ่ยปาก จนกระทั่งปลดล็อกอาชีพได้ถึงเริ่มคิดจริงจัง
หลังรวมเซิร์ฟเวอร์ ซีจือยุ่งมาก แทบไม่โผล่ในช่องแชทและไม่ค่อยคุยกัน ระยะห่างที่เคยใกล้ชิดกันจึงค่อย ๆ เพิ่มขึ้นโดยไม่รู้ตัว หลินซีเล่อไม่อยากรบกวน คืนนี้อาศัยจังหวะคุยกันเพื่อกระชับความสัมพันธ์ ก่อนลองหยั่งเชิงเสนอความคิดออกไป ไม่คิดว่าซีจือจะตอบตกลงง่ายขนาดนี้
หลินซีเล่อดีใจมาก รีบหยิบของดีทั้งหมดที่มีออกมาให้ซีจือ
มีผลไม้กลายพันธุ์ การ์ดไอเทม ผ้าหลายชนิดที่ทนความเย็น และผ้าพันคอถักมือหนึ่งผืน
ยังมีไอเทมเสริมมนตร์ด้วย สวมใส่แล้วเพิ่มความต้านทานความหนาว 2% แม้ค่าสถานะจะไม่สูง แต่แค่ทำออกมาได้ก็แปลว่าในอนาคตอาจทำของที่ดีกว่านี้ได้ อาชีพนี้มีอนาคตไกล