[ขอแสดงความยินดีกับทุกท่านที่รอดชีวิตผ่านสามวันแรกมาได้ ต่อจากนี้ จงต้อนรับโลกแห่งการเอาชีวิตรอดไร้ขีดจำกัดที่แท้จริงเถอะ]
ซีจือถูกเสียงเย็นชาของระบบปลุกขึ้นมา เสียงนั้นคล้ายดังมาจากขอบฟ้า แต่ก็เหมือนกระซิบอยู่ในห้วงความคิด
หลังจากอาบน้ำเสร็จ นอนบนเตียงสบายเกินไป เธอหลับไปโดยไม่ได้ตั้งใจ หลายอย่างยังไม่ได้ทำ ตอนนี้อุณหภูมิติดลบ 10 องศา เธอก็ไม่อยากทำแล้ว
[นับจากนี้ พวกท่านจะไม่ได้รับการปกป้องจากระบบอีกต่อไป ที่พักพิงเลเวล 1 จะถูกมอนสเตอร์ทำลายโดยตรง]
[ระบบจะเปิดรูปแบบการเล่นใหม่: อัปเลเวลพลังต่อสู้, ซื้อขายในช็อป, ผจญภัยในดันเจี้ยน]
[แรงกิ้งเลเวลเปิดแล้ว]
[แรงกิ้งสังหารเปิดแล้ว]
[แรงกิ้งความร่ำรวยเปิดแล้ว]
[ขอให้ทุกท่านสนุกกับการเล่น]
ช่องแชทคึกคักขึ้นมา
จำนวนคนลดลงอย่างรวดเร็ว เมื่อครู่ยังมี 99,345 คน ตอนนี้ลดลงหลักร้อยหลักพันต่อวินาที ผ่านไปไม่ถึงสามนาที จำนวนคนเหลือ 71,023 คน ตายไปกว่าสองหมื่นคน
ตัวรั่วไอมี: "ช่วยด้วย มีมอนสเตอร์บุกเข้ามาในที่พักพิงของฉัน ใครก็ได้มาช่วยฉันที"
เฉียนหลายหลาย: "รับซื้อไม้ รับซื้อไม้ราคาสูง พวกเธอใครมีไม้บ้าง!"
แฟมิลี่โผล่ออกมาทันที: "ขายไม้ ขายไม้จำนวนมาก ต้องการให้ทักแชทส่วนตัว"
ซาวาดีกา: "ขอร้องเหล่าท่านเซียน ได้โปรดให้ไม้กับอิฐหินหน่อยเถิด ภายหน้าข้าจะยอมเป็นวัวเป็นม้าตอบแทนพวกท่าน"
ลิ่วลิ่วต้าซุ่น: "ขาดอิฐหิน ใครมีอิฐหินบ้าง"