ในมือของซีจือถือจอบอันเล็ก มองภาพตรงหน้าถูกสีเหลืองกลืนกินกลายเป็นทะเลทรายไปต่อหน้าต่อตา
ตะวันแผดเผากลางหัว ทรายเหลืองฟุ้งตลบฟ้า
ความแห้งแล้ง ร้อนระอุ ปะทะใบหน้า ฝุ่นทรายเกรอะกรังเต็มหน้า
เกิดอะไรขึ้น?
[เรียนผู้เล่นทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่โลกเอาชีวิตรอดไร้ขีดจำกัด!]
[หนึ่ง ที่นี่ การมีชีวิตรอดคือสัจธรรมเดียว แต่ละคนมีเพียงชีวิตเดียว ขอให้ผู้เล่นทุกท่านรักษามันไว้]
[สอง แต่ละพื้นที่จะสุ่มรีเฟรชกล่องทรัพยากรตามเวลาและตำแหน่งที่ไม่แน่นอน ผู้เล่นสามารถรับทรัพยากรจากกล่องสมบัติได้]
[สาม ที่หลบภัยจะเป็นสถานที่เดียวที่ค่อนข้างปลอดภัยสำหรับคุณ โปรดปกป้องมันไว้]
[สี่ ยามค่ำคืนอันตรายมาก การออกไปข้างนอกต้องระมัดระวัง]
[ขอให้สนุกกับเกม]
เสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นชาดังขึ้น ซีจือมองหารอบด้านแต่ไม่พบเครื่องส่งเสียง ตรงหน้าปรากฏจอเสมือนแสงสีฟ้าอ่อน บนจอมีตัวเลือกหลายอย่างนอกเหนือจากประกาศระบบที่เพิ่งแจ้งไป:
กฎการเอาชีวิตรอด, ข้อมูลส่วนตัว, แชทแชนแนล, ทางเข้าเทรด ฯลฯ
ซีจือปาดเหงื่อบนหน้าผาก เหตุการณ์ไม่คาดฝันที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ใจคอไม่ดี โดยเฉพาะต้องมาอยู่ในทะเลทราย ไม่มีน้ำ ไม่มีอาหาร ยิ่งทำให้เธอรู้สึกไม่ปลอดภัย
สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดอันแรงกล้าบีบให้เธอต้องการเข้าใจสถานการณ์ตัวเองอย่างรวดเร็ว ไม่มีอะไรจะเร็วกว่าการทำความเข้าใจกฎของเกม
เธอรีบเปิดกฎการเอาชีวิตรอด อ่านทีละคำอย่างละเอียด เกรงว่าจะพลาดรายละเอียดใด ๆ กฎมีไม่มาก เป็นการเสริมกฎข้างต้น
ประการแรก ผู้เล่นในครั้งนี้มาจากทั่วโลก แต่ละพื้นที่ปล่อยผู้เล่นหนึ่งแสนคน ปัจจุบันเธออยู่ที่จีน-เขต 72 ช่วงสามวันแรกของเกมเป็นช่วงคุ้มครองมือใหม่
ในช่วงคุ้มครองมือใหม่ ความน่าจะได้รับกล่องสมบัติจะเพิ่มขึ้น ความน่าจะพบเจออันตรายจะลดลง ความตายที่นี่คือตายจริง ไม่มีการโหลดเซฟมาเริ่มใหม่ได้
ประการที่สอง กล่องทรัพยากรแบ่งเป็น กล่องไม้, กล่องสมบัติสัมฤทธิ์, กล่องสมบัติเงิน, กล่องสมบัติทอง และกล่องสมบัติเพชร สิ่งที่เปิดได้จากกล่องเป็นแบบสุ่มสมบูรณ์ แต่ยิ่งกล่องระดับสูง สิ่งที่เปิดได้ยิ่งดี
ต่อมา ที่หลบภัย ผู้เล่นทุกคนมีที่หลบภัยผูกไว้หนึ่งหลังตรงจุดปล่อยตัว ที่หลบภัยเปรียบเสมือนรากเหง้าของผู้เล่น ละทิ้งไม่ได้ ถ้าที่หลบภัยถูกทำลาย ผู้เล่นก็จะตาย ที่หลบภัยสามารถใช้ทรัพยากรอัปเกรดได้
แล้วก็ แต่ละคืนจะมีอันตราย อยู่ในที่หลบภัยปลอดภัยที่สุด
ซีจือหันหลังกลับ เผชิญหน้ากับที่หลบภัยที่สร้างจากไม้สามท่อนตั้งเป็นรูปสามเหลี่ยม ด้านบนมีผ้าขาดคลุม ทรายร่วงปรอย ๆ ลงมา
นี่อยู่คนได้เหรอ?
ไม่มีทางที่กลางดึกจะพังทับเธอข้างในจริง ๆ หรือ?
ทะเลทรายไร้ขอบฟ้าทำให้ซีจือรู้สึกสิ้นหวัง เธออุตส่าห์เก็บเงินซื้อบ้านพร้อมลานเล็ก ๆ ได้มาแล้ว เพิ่งซื้อเมล็ดผักมาหลายชนิดเตรียมปลูกในลาน ดันถูกส่งมาที่แห้งแล้งห่างไกลผู้คนแห่งนี้
เธอรวบรวมความกล้าเข้าไปในที่หลบภัย กะด้วยสายตาได้ราวสองถึงสามตารางเมตร ใหญ่เท่าห้องส้วมหนึ่งห้อง ไม่มีอะไรอื่นเลย
แต่ข้างในบังแดด ไม่ร้อนเท่าข้างนอก เธอเปิดข้อมูลส่วนตัว ก็มีชื่อและรูปประจำตัวเด้งขึ้นมา
ผู้เล่น: ซีจือ
ID: HX-72-10255
ชื่อเล่น: (ยังไม่ตั้ง)
ที่หลบภัย: เพิงไม้ระดับ 1
สถานะ: ปกติ
พละกำลัง: 3
ความว่องไว: 4
ร่างกาย: 3
พลังชีวิต: 30
โชค: 1
อาชีพ: ยังไม่เรียกใช้
สกิล: ไม่มี
อุปกรณ์: ไม่มี
มองดูค่าโชคที่ต่ำอย่างน่าเวทนา ซีจือทรุดนั่งลงกับพื้น มิน่าเธอซื้อลอตเตอรี่ไม่ถูก เล่นไพ่นกกระจอกก็แพ้ ชิงโชคก็ได้แต่คำขอบคุณที่อุดหนุน
มีอะไรแข็ง ๆ อยู่ใต้ทรายทิ่มก้น ซีจือขยับตัว กำจอบในมือขุดทราย เผยให้เห็นกล่องไม้ใบหนึ่ง
ตาเธอเป็นประกาย เร่งฝีมือขุดของออกมา เป็นกล่องสมบัติไม้ กล่องไม่ได้ล็อก แง้มก็เปิด
[ได้รับ ผ้าขาด ×1, ทราย ×1]
นี่ นี่... นี่คือเสน่ห์ของค่าโชคเท่ากับ 1 งั้นหรือ? ซีจือไม่กล้าคิดเลยว่าในทะเลทรายที่ต้องอาศัยการเปิดกล่องเพื่อเอาชีวิตรอด เธอจะอยู่ได้ยังไง
เธอเปิดแชทแชนแนล ข้อความเลื่อนเร็วมาก เธอแตะหน้าจอเสมือน ความเร็วก็ลดลง
แชทแชนแนลสามารถดูชื่อ/ชื่อเล่นและรูปประจำตัวผู้เล่นได้
“นี่ที่บ้าอะไรเนี่ย ฉันจะกลับบ้าน ฉันไม่อยากเล่นเกม”
“ช่วยด้วย ฉันอยู่ในป่าลึกบนเขา ใครมาช่วยฉันที?”
“ทุกคน มีใครอธิบายได้ไหมว่านี่มันเรื่องอะไร? เรายังกลับได้ไหม?”
“ทะลุมิติมาแล้ว จะกลับเนี่ยนะ? ฝันไปเถอะ”
“ฮ่า ๆ ๆ ที่หลบภัยของฉันเป็นบ้านต้นไม้ เจ๋งมาก เมื่อกี้ฉันเจอกล่องที่หน้าประตู เปิดได้อาหารกับน้ำ”
“ฉันก็เหมือนกัน เปิดได้ขนมปังสองก้อนกับนม”
“ฉันเปิดได้สเต็กหนึ่งชิ้นกับไวน์แดงหนึ่งขวด ปกติไม่กล้ากินเลย”
เห็นของที่คนอื่นเปิดได้ มองดูตัวเอง ซีจืออิจฉา
แล้วก็ คนอื่นถูกส่งไปที่ป่า ริมห้วย สถานที่ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ มีแค่เธอที่ทะเลทราย
เริ่มเกมคือนรก!
ถึงจะซวย แต่ก็ต้องพยายามสุดชีวิตเพื่อมีชีวิตรอด
กล่องใบเดียวเปิดไม่เจอสิ่งที่ต้องการ เธอก็จะเปิดหลาย ๆ ใบ คุณภาพไม่ดีก็เอาจำนวนมาชดเชย เธอเชื่อว่าฟ้าไม่ทำให้คนสิ้นหนทาง เมื่อก่อนโชคไม่ดี เธอยังอาศัยความมุมานะด้วยตัวเองซื้อบ้านซื้อรถได้เลยไม่ใช่หรือ
เธอละสายตาจากหน้าจอมามองข้างนอก แผงควบคุมก็ย่อเล็กลงอัตโนมัติไปอยู่บนข้อมือกลายเป็นนาฬิกาอิเล็กทรอนิกส์ คล้ายโปรเจกชันโฮโลแกรมในหนังไซไฟ
ทะเลทรายก็มีข้อดี มีกล่องสมบัติหรือไม่เห็นชัดเจนเลย ห่างจากที่หลบภัยราวยี่สิบเมตรมีกล่องไม้ใบหนึ่ง เธอกำจอบหมั่นไส้เดินไป
ได้ยินว่าในทะเลทรายมีแมงป่อง งูทะเลทราย แล้วก็ทรายดูด อันตรายพวกนี้ ต้องระวัง
ตลอดทางไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอได้กล่องมาก็เปิดออกอย่างรอไม่ไหว:
[ได้รับ ทราย ×1, ขวดพลาสติกเปล่า ×1]
ซีจือนิ่งเงียบไปไม่กี่พริบตา ก้มหน้าหากล่องต่อ
[ได้รับ ไม้ ×1, ผ้าขาด ×1]
[ได้รับ ฟางแห้ง ×1, หิน ×1]
[ได้รับ ไม้ ×1, หมั่นโถวขึ้นรา ×1]
หาต่อเนื่อง 4 กล่อง สิ่งที่เปิดออกมากินไม่ได้ เธอกำหมั่นโถวก้อนที่ขึ้นราดำเต็มแผ่น ถึงกับไม่กล้าทิ้ง
แค่ไม่รู้ว่ากินของนี่แล้วจะหิวตายก่อนหรือถูกพิษตายก่อน
เกมกากนี่ช่างไม่อยากให้เธอมีชีวิตจริง ๆ
เธอยอมรับว่าไม่เคยทำเรื่องชั่วร้ายอะไร ที่แย่ที่สุดก็คือตอนเด็กเคยแอบเก็บไข่นก ใช้ประทัดยัดกบจุดเล่น
[ติ๊ด ตรวจพบว่าผู้เล่นเปิดกล่องมากเป็นอันดับหนึ่งทั้งเซิร์ฟเวอร์ ได้ของแย่เป็นอันดับสุดท้ายทั้งเซิร์ฟเวอร์ ได้รับฉายา “ซวยสุดขีดก็คือเฮง”]
ซวยสุดขีดก็คือเฮง (ฉายา, มีเพียงหนึ่งเดียว): ไม่ต้องดูแล้ว คุณคือคนซวยที่สุดทั้งเซิร์ฟเวอร์ แต่ความทุกข์ยากจะไม่เกาะคุณแน่นตลอดไป หลังจากสวมใส่ฉายานี้ ภายในครึ่งชั่วโมง ค่าโชค +10 และเรียกใช้ดรอปทรัพยากรเป็นสองเท่า คูลดาวน์ 24 ชั่วโมง (รีเฟรชทุกวันเวลา 0:00 น.)
[จะสวมใส่หรือไม่?]
เห็นฉายานี้ ในที่สุดบนใบหน้าสิ้นหวังของซีจือก็เผยรอยยิ้ม เธอเก็บกดความตื่นเต้นเลือกไม่ ยืนยัน แล้วรีบไปหากล่องทันที
แต่ละวันมีเวลาโชคดีแค่ครึ่งชั่วโมง ต้องหากล่องมาเพิ่มอีกหน่อยเปิดพร้อมกันถึงจะไม่เสียเปล่า
ซีจือเป็นเฉกเช่นผึ้งน้อยขยันขันแข็ง ขุดกล่องขนกล่องอยู่ในทะเลทราย ตอนเที่ยงอุณหภูมิสูง เธอหลบอยู่ในที่หลบภัยสามชั่วโมงถึงออกไปหากล่องต่อ จนกระทั่งหิวและกระหายน้ำ หมดแรงสิ้นถึงกลับที่หลบภัย
ที่หลบภัยเล็ก ๆ มีกล่องกองอยู่หกใบ ในนั้นกล่องไม้ห้าใบ กล่องสมบัติสัมฤทธิ์หนึ่งใบ
เดิมยังคิดจะหาต่ออีก แต่เธอไม่มีแรงแล้ว ถ้าไม่กินอะไรสักหน่อย ตากแดดต่อไปเธอกลัวจะเป็นลมแดดหมดสติ
ซีจือเป่าลมหายใจใส่มือ: “เทพดวงช่วยที ระบบช่วยที”
แล้วเปิดแผงระบบ หาช่องฉายา กดสวมใส่
หลีกเลี่ยง: ไม่มีเนื้อหาคู่รัก จับคู่เรือได้ตามสะดวก
นิยายแนวเริ่มจากศูนย์ ดังนั้นช่วงแรกคุณประโยชน์จะไม่ตกที่ตัวนางเอกทั้งหมด แต่ก็ไม่ทำให้นางเอกอึดอัดจนเกินไป
แล้วก็ ช่วงแรกวิธีการซื้อขายเป็นการแลกเปลี่ยนสิ่งของ ไม่สามารถทำให้ยุติธรรมสมบูรณ์แบบได้ ความผันผวนของราคาเป็นเรื่องปกติ! หากมีสิ่งใดไม่เหมาะสมโปรดให้อภัยด้วย
กฎเดิม: ไม่สามารถทำให้ทุกคนชอบได้ ถ้าไม่ชอบก็เลิกได้เลย ไม่จำเป็นต้องด่าคนเขียน ด่าฉัน ฉันก็จะด่าคืนนะ