จัดการเตียงไม้เสร็จ ก็ลากโต๊ะมาไว้ข้างเตียง ฟุบลงบนโต๊ะแล้วเริ่มไถช่องแชท
99752/100000
มีคนตายเพิ่มอีกแล้ว
ไอคอนจุดแดง 99+ ในแชทส่วนตัวเด่นชัดมาก หลี่ฝูหมิงส่งมาเยอะสุด พูดเป็นนัยๆ ว่าสองคนสนิทกัน ให้ซีจือแชร์วิธีทริกเกอร์อาชีพ ซีจือเมินเฉย
ช่องแชทส่วนใหญ่มีแต่ขออาหารขอน้ำ ไม่น้อยก็ตะโกนแลกเปลี่ยนวัสดุ เธอเห็นผู้เล่นชื่อแฟมิลี่เอาไม้มาแลกอาหาร
เธอแตะเข้าไปที่รูปโปรไฟล์ เป็นรูปป่า ใต้รูปโปรไฟล์มีคำแนะนำตัวสั้นๆ: ขายไม้จำนวนมาก
ซีจือส่งข้อความส่วนตัวไปหา
ซีจือ: “ไม้ยังไง”
แฟมิลี่: “อาหาร 1 หน่วย / น้ำ 100 มล. แลกไม้ 2 หน่วย”
ซีจือ: “น้อยไป อาหาร 1 หน่วยแลกไม้ 4 หน่วย ตอนนี้ทุกคนขาดอาหาร กล่องสมบัติกล่องเดียวก็เปิดได้อาหารแค่หน่วยเดียว แยกส่วนก็ได้ไม้ตั้ง 2 หน่วยแล้ว”
แฟมิลี่: “3 หน่วยต่ออาหารหนึ่งหน่วย ต่ำสุดแล้ว”
การตั้งราคาเผื่อต่อรองตั้งแต่แรกก็เป็นเรื่องปกติ
ซีจือหยิบมันฝรั่งทอดสองห่อมาแลกกับเขา คิดแล้วถามต่อ: “ไม้ของนายนี่ตัดเองเหรอ”
แฟมิลี่: “ใช่!”
ซีจือ: “ฉันไม่มีอาหารแล้ว เอาอย่างอื่นแลกไม้ได้ไหม แปลนโต๊ะไม้ jpg แปลนเตียงไม้ jpg”
เธอเปิดได้แปลนมาสองแบบ ตัวเองบันทึกไปหนึ่งอัน ที่เหลืออีกอันก็ไม่มีประโยชน์แล้ว
ในป่าทึบที่อยู่ห่างจากทะเลทรายไม่รู้กี่สิบล้านลี้ ในบ้านต้นไม้เลเวล 2 หลังหนึ่ง ชายร่างกำยำกำลังนั่งขัดสมาธิบนเตียงไม้ กินมันฝรั่งทอดพลางดูจอแสง
เมื่อเห็นแปลนสองใบ เขาก็ใจสั่นจริงๆ เตียงไม้ของเขาเปิดจากกล่องออกมาได้ หากมีแปลนสองอันนี้ ก็จะขยายธุรกิจได้อีกทาง