การเอาตัวรอดของทุกคน: ฉันเป็นเจ้าของฟาร์มในทะเลทราย

ตอนที่ 32 ดันเจี้ยน-เธอหนีฉันไล่

6 นาที· 1.4K คำ

[ยินดีต้อนรับสู่ดันเจี้ยนผู้เล่นหลายคน-เธอหนีฉันไล่]

ซีจือลืมตาขึ้น พบว่าตนเองอยู่ในสถานที่กว้างใหญ่ ลู่วิ่งสายหนึ่งทอดยาวไปสุดสายตา ด้านหน้าลู่วิ่งยังมีอุกกาบาตตกลงมาไม่หยุด รุนแรงมาก

รอบตัวเธอมีผู้คนปรากฏขึ้นต่อเนื่อง ไม่นานนัก ผู้เล่น 10,000 คนก็เทเลพอร์ตมาครบ ต่างคุยกันอย่างตื่นเต้น

[กฎของเกม: ดันเจี้ยนนี้เป็นเกมแข่งขันประเภทความเร็ว ลู่วิ่งยาวทั้งหมด 50 กิโลเมตร ผู้เล่นที่วิ่งถึงเส้นชัยก่อนจะได้รับรางวัลตามอันดับ ผู้เล่น 1,000 อันดับสุดท้ายจะถูกสังหาร!]

[บนลู่วิ่งจะสุ่มเกิดไอเทมต่างๆ ผู้เล่นสามารถเก็บได้]

[ระหว่างวิ่ง ผู้เล่นต้องหลบหลีกอุกกาบาตที่ตกลงมาจากฟ้าและการโจมตีของมอนสเตอร์ ผู้เล่นสามารถโจมตีกันเองได้ หากถูกอุกกาบาตชนหรือถูกมอนสเตอร์ฆ่า จะถือว่าตายจริง ขอให้ผู้เล่นระวัง]

กฎโหดร้ายปรากฏขึ้น ผู้เล่นที่เพิ่งตื่นเต้นเมื่อครู่รู้สึกราวกับฟ้าผ่าลงกลางศีรษะ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

"อะไรกัน วิ่งตามหลังยังจะถูกสังหารอีก?"

"50 กิโลเมตร เอาชีวิตฉันชัดๆ"

"ฮือๆ ผู้เล่นยังโจมตีกันเองอีก ใช่ที่ฉันคิดหรือเปล่า?"

"ฉันนี้*** ปล่อยฉันกลับไป ฉันไม่เข้าร่วมดันเจี้ยนนี้แล้ว ปล่อยฉันกลับไป"

"อุกกาบาตก้อนใหญ่ขนาดนั้นใครจะหลบทัน กฎนี้มันเลวร้ายเกินไปแล้ว"

อีกด้านหนึ่ง ผู้เล่นที่ไม่ได้เข้าร่วมดันเจี้ยน เดิมทีกำลังถอนหายใจ กลับกลายเป็นสะใจในทันที

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป