"เกิดจากผืนดิน คืนสู่ผืนดิน กระดูกเนื้อเลือดวิญญาณ ล้วนเป็นเชื้อไฟ ข้าขอในนามผู้นำทางเปิดแท่นบูชาแห่งนี้ บูชายัญร่างมนุษย์ แลกเปลี่ยนสายเลือดเกิดใหม่ บรรพชนเบื้องบน ลูกหลานเคียงข้าง หากร่างนี้รับเชื้อไฟได้ ก็จงลุกโชน หากร่างนี้ไร้ประโยชน์ ก็จงเผาผลาญ เผ่ามนุษยชาติไม่ดับสูญ เชื้อไฟไม่มอดดับ บูชา..."
เขากดสองมือลงอย่างแรง
พลังจิตวิญญาณจากฝ่ามือทะลักเข้าสู่รูนกลางแท่นบูชา จากนั้นแสงสีแดงก็พุ่งแล่นจากกลางแท่นไปตามแนวรูนขยายไปทั่วทุกทิศ รูนที่กระจายทั่วลานเปิดใช้งานทั้งหมด เสาหินสามต้นที่เหลืออยู่ก็ปรากฏจารึกสีทอง ลอยเด่นขึ้น เสียงก้องกังวานจนแก้วหูแทบแตก
จากนั้นแสงสีแดงเลือดแผ่ขยายไปทั่วทั้งลาน...
แล้วก็หดตัวฉับพลัน
"ข้าขยับตัวไม่ได้"
"มีอะไรดูดเลือดข้า..."
"อ๊ากก..."
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นจากทุกทิศทาง หน่วยลาดตระเวนคนหนึ่งกุมหน้าอกตัวเอง ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ ร่างกายเหี่ยวแห้งลงอย่างรวดเร็วจนตาเห็น แล้วก็ 'ตู้ม' ระเบิดออก กลายเป็นละอองเลือด ถูกดูดซับเข้ารูนสีเลือดบนแท่นบูชา จากนั้นก็คนที่สอง คนที่สาม
ระเบิดกลายเป็นละอองเลือดทีละคนๆ
กว่าห้าร้อยคนล้มลงแบบนี้ แม้แต่จะร้องครวญครางก็ไม่ทันได้ทำก็กลายเป็นละอองเลือด มีคนดิ้นรนพยายามคว้าเพื่อน แต่พอนิ้วแตะถูกเพื่อน อีกฝ่ายก็ระเบิดเป็นละอองเลือดเช่นกัน
แสงบนแท่นบูชาสว่างเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ กัวอี้รู้สึกว่าตัวเองยืนไม่อยู่แล้ว จึงคุกเข่าลง ใช้สองมือยันพื้น หูอื้ออึง ต่งอวี่ทรุดลงนั่งกองกับพื้นตั้งแต่แรกแล้ว ตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง