ทุกคนทะลุมิติ! ผมเลี้ยงอสูรเมืองในโลกวันสิ้นโลก

ตอนที่ 122 พวกเจ้าหลบไปพูดกันหน่อยได้ไหม?

6 นาที· 1.4K คำ

กัวอี้เป็นคนเอ่ยปากก่อน: "ข้าก็เป็นผู้ปลุกพลังเหมือนกัน ความสามารถคือการดัดแปลงยานพาหนะ ถ้าเราร่วมมือกัน เจ้าเตรียมตัวถังหลัก ข้าเป็นคนดัดแปลง ก็จะสร้างรถสงครามวันสิ้นโลกที่แข็งแกร่งที่สุดได้ ร่วมมือกันแข็งแกร่งขึ้นเป็นไง?"

กัวอี้คิดในใจว่า ถ้าเด็กสาวคนนี้เข้าร่วมขบวนรถของพวกเขาได้ ก็จะมียานพาหนะหลั่งไหลไม่ขาดสาย ขอแค่เลเวลของเขายกระดับขึ้นอีกไม่กี่ครั้ง บางทีอาจดัดแปลงออกมาเป็นป้อมปราการเคลื่อนที่วันสิ้นโลกที่ใหญ่โตเหมือนเต่าของหลินเฟิง หรือแม้กระทั่งเมืองเคลื่อนที่ได้

กัวอี้มองลั่วเสี่ยวเสี่ยวด้วยสายตาเปี่ยมความคาดหวัง ใครจะไปรู้ว่าอีกฝ่ายกลอกตามองบนโดยตรง: "ไม่เอา ข้าจะเหนื่อยตายอยู่แล้ว จะสร้างบ้าอะไรกัน พวกเจ้าคิดแต่จะรีดไถข้าทั้งนั้น"

นางเอามือเท้าสะเอว "เจ้าพูดง่ายจัง สร้างรถหนึ่งคันข้าต้องใช้พลังจิตวิญญาณเท่าไหร่ ใช้เวลาเท่าไหร่ เจ้าบอกแค่ร่วมมือแข็งแกร่ง ก็คิดจะใช้ข้าเป็นวัวเป็นม้า ฝันสวยจริง!"

กัวอี้ถูกลั่วเสี่ยวเสี่ยวสวนกลับจนหาข้อโต้แย้งไม่ได้ อ้าปากค้าง สุดท้ายก็ไม่รู้จะพูดอะไร

หลินเฟิงไม่รีบร้อนเอ่ยปาก เดินไปข้างกองสิ่งของจำเป็นด้านหลังลู่หงอิง ล้วงมือหยิบขนมสองสามห่อจากถุง จากนั้นก็แกว่งขนมพวกนั้นไปมาตรงหน้าลั่วเสี่ยวเสี่ยว

"มาช่วยข้าหน่อย ขนมไม่อั้น ที่บ้านข้ามีขนมเยอะแค่ไหนก็ได้ เจ้านอนอยู่ในกองขนมยังได้..."

หลินเฟิงมีความมั่นใจที่จะพูดเช่นนี้แน่นอน นั่นมันขนมและลูกอมทั้งซูเปอร์มาร์เก็ต ให้อีกฝ่ายกินจนฟันผุก็กินไม่หมด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป