"พ่อของฉันเคยเป็น..."
จากการเล่าของลู่หงอิง เฉินหมิ่นก็เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงเอาตัวรอดได้ดีในโลกวันสิ้นโลก
พ่อของเธอตอนหนุ่มเคยเป็นใหญ่เป็นโต นับว่าเป็นคนสำคัญไม่น้อย ภายหลังล้างมือมาทำธุรกิจสุจริต แม่ของเธอเป็นหนึ่งในเมียของเจ้าพ่อ และได้ลูกสาวตอนแก่ จึงให้ทั้งทรัพยากรและความรักมากมาย
แถมยังมีลูกน้อง บอดี้การ์ด และคนอื่น ๆ คอยคุ้มครองเธอทั้งเปิดเผยและลับ ๆ อย่าว่าแต่ไอ้พวกเด็กแว้นผมทองเลย แค่ผู้ชายดี ๆ เข้าใกล้เธอ ก็จะมีคนไปสืบประวัติจนถึงรุ่นปู่ย่าตายายอย่างละเอียดยิบ
ก็เพื่อให้เธอเติบโตมาอย่างปลอดภัย กลัวเหลือเกินว่าลูกสาวคนโปรดจะถูกฉกไป
แต่เธอเองก็ไม่ใช่คนว่าง่าย ตั้งแต่เด็กก็พาเพื่อนสาวเกเรไปเที่ยว พอโตขึ้นก็พาสาวประเภทสองไปเที่ยว ยังชอบเปิดบาร์กับผับเล่นสนุก ๆ อีก พูดได้ว่าทำให้พ่อแก่ปวดหัวแทบตาย
ตั้งแต่มีพวกเด็กแว้นผมทองหรือพวกหัวกะทิสังคม ผู้จัดการอะไรนั่น ที่เข้าใกล้ลูกสาวของเขาโดยมีจุดประสงค์ พอออกไปก็ไม่ขาหัก ก็ไม่ดูทางจนตกท่อระบายน้ำ หรือเดินชนอะไรซักอย่างจนซี่โครงหักไปหลายซี่ นับแต่นั้นมาก็ไม่มีผู้ชายคนไหนเข้าใกล้เธออีกเลย
คนระดับล่างไม่กล้าเข้าใกล้ คนระดับบนก็เกรงใจ เวลาผ่านไปแป๊บเดียว เธอเลยกลายเป็นสาวแก่
พอโลกวันสิ้นโรคมาถึง เธอก็กลับมาทำธุระเก่าทันที
"อ้อ ลูกสาวเจ้าพ่อนี่เอง ฮืม...ไม่เลว เดี๋ยวเธอทำอย่างนั้นอย่างนี้..." เฉินหมิ่นพยักหน้า ซบลงไปข้างหูของลู่หงอิงแล้วกระซิบเบา ๆ
แม้แต่ลู่หงอิงก็ฟังแล้วหน้าแดงหูแดง มองเฉินหมิ่นอย่างไม่อยากเชื่อ สุดท้ายภายใต้สายตาข่มขู่ของหล่อน ก็ฝืนพยักหน้าตกลง