"พูดง่ายๆ ก็คือ คนยิ่งมาก เลเวลยิ่งไว ยิ่งไวก็ยิ่งแข็งแกร่ง ผลตอบรับก็ยิ่งมาก..."
นิ้วของหลินเฟิงเคาะพนักแขนเก้าอี้โดยไม่รู้ตัว ดวงตาคมเริ่มเป็นประกายขึ้นเรื่อยๆ
"นี่มันตำราซ้ายเหยียบขวา พุ่งทะยานเป็นเกลียวที่เขาว่ากันนี่นา?"
เขากวาดตามองไปที่พรสวรรค์สายอาชีพ "คนละคนก็เป็นมังกร" อีกครั้ง — หากทรยศจะต้องโดนผลสะท้อนกลับ นี่มันชัดเจนว่ามาเพื่อเป็นเกราะคุ้มกันให้เขา ไม่ต้องกลัวรับพวกเนรคุณเข้าสังกัดอีกต่อไป
"เจ้ากระดานคนนี้ต้องจัดมาให้ได้ คนก็ต้องเก็บให้หมด..."
หลินเฟิงลุกขึ้นยืนเดินไปเดินมา ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าสายอาชีพกษัตริย์มนุษย์นี่ก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้น
คนอื่นหามรุ่งหามค่ำเพื่ออัปเลเวล ส่วนเขานอนเกียจคร้านอยู่บ้านก็ได้รับผลตอบรับ ขอแค่มีประชากรมากพอ ก้อนหิมะลูกนี้ก็กลิ้งไปได้เรื่อยๆ
"แบบนี้ฉันถือเป็นตุ๊กตาเสริมมงคลรึเปล่านะ?"
"ไม่สิ เก่งกว่าตุ๊กตาเสริมมงคลอีก! ยิ่งเป็นกษัตริย์มนุษย์นานเท่าไหร่ ลูกน้องยิ่งมากเท่าไหร่ ฉันเองก็ยิ่งแกร่งขึ้น!"
หลินเฟิงกวักมือเรียก คัมภีร์เล่มหนึ่งที่ทั้งเล่มสีทองอร่าม มีลวดลายละเอียดอ่อนไหลเวียนอยู่บนปก ปรากฏขึ้นกลางอากาศในมือของเขา พลิกเปิดหน้าแรก มีชื่อของเขาจารึกไว้ พลิกต่อไป — บัญชีฮองไท — ว่างเปล่า หน้าต่อไป — บัญชีขุนนาง — ว่างเปล่า พลิกอีก — บัญชีราษฎร — เต็มไปด้วยชื่อเรียงรายแน่นขนัด
ตั้งแต่เฉินหมิ่น เสี่ยวรุ่ย สมาชิกกองอารักขา รวมถึงจ้าวเกาและพวก แม้กระทั่งชื่อของคนที่จ่ายเงินเช่าอาศัยอยู่บนหลังเต่าของเสี่ยวเสวียนก็ล้วนอยู่บนนั้น
แต่เสี่ยวอู่และสาวหูสัตว์พวกนั้น กับหวังเลี่ยและพวก กลับไม่ปรากฏชื่ออยู่บนนั้น