"ตอนนี้พี่ฉันเป็นผู้ปลุกพลังระดับ 2 แล้วนะ ก็อาศัยเจ้าสิ่งนี้แหละถึงเลเวลอัปได้"
"ผู้ปลุกพลังระดับสอง?"
"นายไม่รู้ก็ไม่แปลกหรอก" เฉินหมิ่นเห็นแววตางุนงงของหลินเฟิง
"ก่อนหน้านี้นายทำสัญญากับแค่เต่าที่ไม่มีความสามารถต่อสู้ บอกไปก็ไม่มีประโยชน์"
หลินเฟิงเงียบไป ตอนนี้สมองตีบตันวุ่นวายไปหมด
ในใจมีแค่ความคิดเดียว ตลอดหนึ่งสัปดาห์มานี้ ตัวเองไม่ใช่แค่ถูกปิดบัง แต่ถูกกันออกจากข้อมูลสำคัญอย่างสิ้นเชิง
เนื้อสัตว์กลายพันธุ์เพิ่มค่าสเตตัสได้ เขาไม่รู้
การสังหารภูตประหลาดได้ผลึกประหลาด เขาก็ไม่รู้เช่นกัน
ตกลงกันว่าจะแบ่งเท่าเทียม จู่ ๆ หลินเฟิงก็รู้สึกขำขัน
ที่แท้สิ่งที่เรียกว่าสวัสดิการสมาชิกแกนกลาง ก็แค่แบ่งรถให้หนึ่งคันกับข้าวของบางส่วนแบบผิวเผิน แต่ข้อมูลที่มีค่าจริง ๆ ทรัพยากรที่เสริมพลังได้จริง ไม่มีส่วนของเขาเลยสักอย่าง
บางทีหลังจากที่เขาทำสัญญากับเสี่ยวเสวียน พวกนั้นเห็นว่าเขาไร้ประโยชน์ ก็เลยกันเขาออกจากวงในไปแล้วสินะ
ตัวเองยังหลงดีใจที่ได้ข้าวของ หลับนอนกับผู้หญิงในรถเมล์ คิดว่าตัวเองได้กำไรมหาศาล
แต่ความจริงคนอื่นกำลังกินเนื้อสัตว์กลายพันธุ์เพิ่มค่าสเตตัส กำลังล่าภูตประหลาดเลเวลอัป
ส่วนเขา ไม่รู้อะไรเลย
ถ้าไม่ใช่วันนี้ถูกเตะออกจากทีมแกนกลาง ถ้าไม่ใช่ออกไปล่าตั๊กแตนแล้วค้นพบพรสวรรค์ที่ซ่อนอยู่ ถ้าไม่ใช่ล่าด้วงกว่างแล้วเจอเฉินหมิ่น