หลินเฟิงกำลังงีบหลับตอนกลางวัน จู่ ๆ ก็ถูกเสียงอึกทึกปลุกให้ตื่น เขาขยี้ตาแล้วลุกจากเตียง เสียงข้างนอกไม่ใช่เสียงเคาะ แต่เป็นเสียงตะโกนต่อสู้และเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่า
นั่นเสียงต่อสู้ หัวหน้าทะเลาะกับใครเข้าหรือ?
ไม่มีเวลาคิดให้ละเอียด หลินเฟิงพลิกตัวลุกจากเตียง กระโดดลงจากหลังเสี่ยวเสวียนทันที เสี่ยวเฮยเห็นดังนั้นก็ลุกจากหน้าประตูแล้วกระโดดตามลงไปด้วย
เดินเร็ว ๆ ผ่านจุดพักชั่วคราว หยุดที่ลานว่างริมปั๊มน้ำมัน ภาพตรงหน้าทำให้คิ้วของหลินเฟิงขมวดแน่นเข้าหากันทันที
มีขบวนรถใหม่มา เมื่อมองคร่าว ๆ มีคนอย่างน้อยสามถึงสี่พันคน มากกว่าขบวนรถของหลินเฟิงตอนนี้สี่ถึงห้าเท่า
แต่ขบวนรถนี้ไม่ปกติ คนกว่าพันคนถูกปลอกคอเหล็กหนาขนาดใหญ่รัดอยู่ที่คอและเอว โซ่เหล็กยาวเส้นแล้วเส้นเล่าเชื่อมต่อกับปลอกคอเหล็ก ด้านหลังโซ่เหล็กยาวคือยานพาหนะขนาดใหญ่ทีละคัน ๆ
ยานพาหนะเหล่านี้ไม่มีความงดงามเลย ราวกับประกอบขึ้นจากชิ้นส่วนยานพาหนะนับไม่ถ้วนเป็นรถใหญ่ จะเรียกว่ารถก็ไม่ถูก เรียกว่าแผ่นเหล็กและช่วงล่างที่เชื่อมติดกันน่าจะเหมาะกว่า
ทุกย่างก้าวของคนลากรถ โซ่เหล็กจะส่งเสียงดังกราว ๆ บนตัวมีแต่รอยเลือดเส้นแล้วเส้นเล่า บางแผลเกิดจากโซ่เหล็กเสียดสี บางแผลก็เกิดจากถูกแส้เฆี่ยน
ส่วนด้านหน้าพวกเขา หวังเลี่ยกำลังเผชิญหน้ากับคนหลายคนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม
ฝั่งนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ หน้าตางดงาม ไม่ด้อยไปกว่าผู้หญิงใต้บังคับบัญชาของพี่หงเลย อายุยี่สิบหกยี่สิบเจ็ดปี ในมือถือกิ่งไม้กิ่งหนึ่งที่เปล่งแสงสีเขียว ใบไม้ร่วงหมดแล้ว เหลือเพียงกิ่งก้านโล้น ๆ