"แน่นอนว่าต้องเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ พวกชาวญี่ปุ่นกำลังหนี ถ้ารออีกสองสามวัน พวกมันอาจหดตัวเข้าไปในรอยแยกหมอกเทานั้นได้ วัตถุพิศวงหนีไปแล้วจะทำยังไง..."
หลินเฟิงพยักหน้า มองเขาแวบหนึ่ง: "ขบวนรถของนายล่ะ?"
เซี่ยตู้เชิดคางขึ้นเล็กน้อย "อยู่ข้างหน้า เดินทัพทั้งคืน น่าจะตามทันตอนเช้า ถ้าไม่ใช่เพราะอยากให้ปลอดภัยไว้ก่อน ฉันไปนานแล้ว ขอบอกไว้ก่อน เป้าหมายหลักคราวนี้คือแย่งวัตถุพิศวง ข้อมูลฉันให้ ถึงเวลา วัตถุพิศวงฉันต้องได้เลือกก่อน"
หลินเฟิงเอ่ยเรียบๆ: "ใครชิงได้ก็เป็นของคนนั้น!"
"ฮ่าๆ งั้นก็แล้วแต่ความสามารถ..."
หลินเฟิงขี่เสี่ยวเฮยกลับไปบนหลังเสี่ยวเสวียน แล้วสั่งให้ขบวนรถออกเดินทางทันที
เฉินหมิ่นเห็นหลินเฟิงกลับมาแล้วสั่งให้ขบวนรถออกเดินทางทันที จึงถาม: "เกิดอะไรขึ้น ทำไมนายกลับมาแล้วต้องรีบเดินทัพทั้งคืนทันทีล่ะ?"
หลินเฟิงเล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดโดยย่อ ว่าขบวนรถโอซาก้าไม่มีแล้ว มีนักฝึกสัตว์ชื่อเซี่ยตู้ชวนเขาไปจัดการกับจักรพรรดิเชลยญี่ปุ่นของขบวนรถจิ่วโจว และแย่งวัตถุพิศวง เฉินหมิ่นฟังจบ
"นายเชื่อเขางั้นเหรอ? ถ้าเป็นกับดักล่ะ?"
"แค่เขามุ่งไปที่พวกชาวญี่ปุ่น ก็พอแล้ว และเขามีสัตว์กลายพันธุ์ระดับ 5 อีกหลายสิบตัว ถ้าอยากลงมือกับฉันจริง ตอนกลางวันก็ลงมือไปแล้ว ส่วนจะทำร้ายฉันหรือไม่น่ะ..."
หลินเฟิงหัวเราะเย็น: "เขาต้องมีฝีมือพอด้วย ในเมื่ออยู่ใต้พลังที่เหนือล้น กลอุบายใดๆ ก็เป็นเพียงตั๊กแตนที่กระโดดขวางรถ"