คนที่อยู่ในจุดพักชั่วคราวเริ่มเดินไปตักน้ำที่แม่น้ำ ต่างคนต่างถือถังหรือขวดพลาสติกเดินเลียบไปตามร่องแม่น้ำที่แห้งขอด น้ำในแม่น้ำเหลือเพียงบาง ๆ ระดับตื้นเขินและขุ่นมัวมาก มีคนเพิ่งจะหย่อนถังลงในน้ำ คลื่นเล็ก ๆ ก็กระจายเป็นวงกว้างทันที
ผืนน้ำระเบิดขึ้นในพริบตา หนวดเส้นหนึ่งสีดำพุ่งออกมาจากโคลนตม พันข้อเท้าของคนผู้นั้นเข้า ก่อนจะลากทั้งตัวเขาล้มลงในเสียงหวีดร้อง ร่างถูกฉุดลากไปในน้ำ ถังในมือหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เขาดิ้นรนสุดแรง
“ช่วยด้วย ช่วยด้วย…มีปีศาจ!”
เจ้าของหนวดเส้นนั้นโผล่หัวขึ้นมาจากโคลน หัวที่เต็มไปด้วยกระดองแข็ง ตาโปนออกมาสองข้างทั้งซ้ายขวา ดูคล้ายคางคกพิกล ร่างไม่ใหญ่โตนัก ยาวประมาณหนึ่งเมตรกว่า ๆ หนวดเส้นนั้นก็คือลิ้นของมัน ปากอ้าเผยให้เห็นเขี้ยวคมกริบ มีแรงมหาศาล ลากผู้ใหญ่หนึ่งคนไปได้อย่างง่ายดาย
ในวินาทีที่ไหล่ของเขากำลังจะจมลงสู่ผิวน้ำ ลูกธนูเส้นหนึ่งพุ่งมาจากริมฝั่ง ทะลวงหัวของสัตว์กลายพันธุ์ตัวนั้นอย่างแม่นยำ ร่างของมันเกร็งชั่วขณะ ลิ้นคลายออก แล้วจมลงไปในน้ำขุ่นพร้อมกับก้านธนู
อัศวินคนหนึ่งขี่ม้ายืนอยู่บนริมฝั่ง สายธนูยังสั่นไหวเบา ๆ นางเหลือบมองคนที่ถูกเพื่อนดึงขึ้นฝั่ง พอแน่ใจว่าไม่มีอันตรายแล้ว ก็ดึงบังเหียนหมุนตัวจากไป
ตั้งแต่เสี่ยวเสวียนหยุดเดินและหย่อนสะพานลงมา หน่วยลาดตระเวนของหวังเลี่ยก็วิ่งลงมาจากหลังเต่าของเต่าดำทีละคน ขึ้นไปประจำบนรถรบ จัวหม่าก็พาเหล่าอัศวินจากกองอารักขาลงมาด้วย ตามติดด้วยฝูงมดกัดกินโลหะที่เรียงแถวกันอย่างเป็นระเบียบ