หวังหู่เดินไปตรงหน้าหวังเลี่ย ให้ทุกคนเอาผลไม้ทั้งหมดออกมาใส่ในถังเหล็ก
“หัวหน้า ได้มาแค่สองถัง รอบนอกถูกเก็บเกือบหมดแล้ว เข้าไปลึกกว่านี้ก็รกเกินไป ไม่ปลอดภัย”
หวังเลี่ยก้มมองผลเบอร์รีในถัง พยักหน้า “เอาคืนมาได้ก็ดีแล้ว กลับไปแล้วตรวจสอบให้ละเอียดอีกครั้ง เก็บไว้ครึ่งหนึ่ง ที่เหลือให้ทุกคนแบ่งกันไป”
หวังหู่รับคำ เรียกคนในทีมยกถังเหล็กเล็กสองใบขึ้นรถไฟหุ้มเกราะ คนกลุ่มหนึ่งเทผลเบอร์รีลงบนผ้าที่ปูไว้ แล้วหยิบผลพวกนั้นขึ้นมามองทีละผลทวนสอบใต้แสงไฟ
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีปัญหาอะไร ก็เก็บไว้ครึ่งหนึ่ง นี่คือผลเบอร์รีดวงจิตส่วนของพวกผู้ปลุกพลังบนขบวนรถไฟ ที่เหลือหวังหู่เริ่มแบ่งท่ามกลางสายตาปรารถนาของลูกทีมทุกคน
ส่วนหลินเฟิง ลูกน้องถูกเรียกตัวกลับมาแล้ว ล่ามโซ่ไว้ตามเดิม
ตรงหน้าคือถังเหล็กใหญ่สองใบสูงครึ่งคน หลินเฟิงใช้มือเขี่ยผลไม้ในถัง แสงสีทองเรืองขึ้นในรูม่านตา ยืนยันว่าไม่มีผลเบอร์รีโศกโลหิตปนมาในทั้งสองถัง
หันไปพยักหน้ากับจ้าวต้าย่งที่ยืนอยู่ตรงหน้า “ทำได้ดี ให้ผลเบอร์รีดวงจิต 100 ลูกเป็นรางวัลแก่พวกแก พรุ่งนี้เช้าก็ทำต่อ อยากให้ฉันได้เห็นมากกว่านี้”
จ้าวต้าย่งไม่คาดคิดว่าหลินเฟิงจะยังให้รางวัลอีก ประสานมือยอมก้มหัวต่อเนื่อง “ขอบพระคุณท่าน ข้าน้อยยอมตายแทนท่านได้! ลุยน้ำลุยไฟก็ไม่ขอปฏิเสธ”