(ที่ฝากสมองไว้ เตะกระเด็นไปด้วยกันเลย ヽ(#`Д´)ﾉ┌┛〃)
“แก้ ๆ ๆ วัน ๆ เอาแต่สั่งแก้! ลูกค้าห่วยแตก! ค่าล่วงเวลาก็ไม่จ่าย เจ้านายเฮงซวยเอ๊ย!”
ยามดึก โจวเหยียนสบถไปพลางแก้แผนงานไปพลาง ขณะกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอย่างลวก ๆ
ปลายนิ้วกดโค้ดบรรทัดสุดท้ายลงไป ทันใดนั้นหัวใจก็บีบรัดอย่างเจ็บปวด ก่อนภาพตรงหน้าจะมืดดับ
แล้วเขาก็ตาย
“จบเห่แล้ว โบนัสเข้างานครบเดือนของเดือนนี้หายวับไปเลย”
พนักงานผู้แสนอาภัพยังอาลัยเงินโบนัสเข้างานครบเดือนสามร้อยหยวนแม้กระทั่งก่อนตาย
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง รอบด้านกลับมืดสนิท มองไม่เห็นอะไรเลย
“???”
โจวเหยียนยืนงงอยู่กับที่สองวินาที
ขณะที่กำลังคิดว่าที่นี่จะใช่ปรโลกในตำนานหรือเปล่า เสียงสังเคราะห์จากเครื่องจักรอันเย็นชาไร้อารมณ์ก็ดังขึ้นในหัว
【ตรวจพบวิญญาณมนุษย์ ความเข้ากันได้กับกฎ 97% แปลงสภาพเรียบร้อย】
【สถานะ: สิ่งประหลาดตามกฎระดับเอฟ (ฝึกงาน)】
【ผ่านเกณฑ์การทดสอบด่านมือใหม่ สามารถเข้าทำงานเป็นพนักงานประจำได้】
【ระยะฝึกงาน: ด่านมือใหม่สามด่าน】
【เงื่อนไขการทดสอบ: ประจำการในด่าน สกัดผู้ถูกเลือกจากสวรรค์ให้ผ่านด่านสำเร็จอย่างน้อยสองครั้ง】
【หากไม่ผ่านเกณฑ์ จะถูกกฎลบล้าง】
ข้อมูลพรั่งพรูเข้ามาเป็นชุดจนเขามึนงงไปหมด
สิ่งประหลาดตามกฎ?
ฝึกงาน?
ลบล้าง?
“เดี๋ยวนะ คนอื่นทะลุมิติมาเป็นผู้ถูกเลือกจากสวรรค์เพื่อผ่านด่าน ส่วนฉันทะลุมิติมาปุ๊บกลายเป็นสิ่งประหลาดเลยเหรอ? ถ้าทำยอดไม่ถึงก็โดนลบล้างอีกงั้นเหรอ?!”
มุมปากโจวเหยียนกระตุก ฟังจากความหมายแล้ว ถ้าทำยอดไม่ถึง เขาก็ต้องตายอีกครั้งสินะ?
สรุปว่าตอนมีชีวิตก็เป็นมนุษย์เงินเดือน พอตายแล้วก็ยังเป็นมนุษย์เงินเดือนอยู่ดีใช่ไหม?
เสียงเครื่องจักรไม่ได้ให้เวลาเขาบ่นต่อ แล้วประกาศต่อไปว่า
【หน้าที่ในด่าน: ดูแลรักษากฎหลักของด่าน ชักนำผู้ถูกเลือกจากสวรรค์ให้ฝ่าฝืนกฎ】
【ประสานความรู้พื้นฐานเข้าสู่จิตสำนึกแล้ว】
กระแสข้อมูลสายหนึ่งไหลทะลักเข้าสู่สมอง
โจวเหยียนรีบย่อยข้อมูลจนเข้าใจสถานการณ์ในที่สุด
นี่คือโลกแห่งเรื่องประหลาดตามกฎ ซึ่งถูกควบคุมโดยแก่นกลางเรื่องประหลาด โลกแห่งเรื่องประหลาดคอยรุกรานโลกต่างมิติในความเป็นจริงอย่างไม่หยุดหย่อน
โลกแห่งเรื่องประหลาดจะสุ่มดึงผู้ถูกเลือกจากสวรรค์เข้ามาผ่านด่าน เมื่อพลังแห่งกฎของโลกความเป็นจริงซึ่งเป็นเป้าหมายถูกดึงออกไปเกือบหมด ก็จะหลอมรวมและกลืนกินโลกความเป็นจริงให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของโลกแห่งเรื่องประหลาด
สิ่งประหลาดคือผู้ดูแลและผู้ปฏิบัติงานของด่าน พูดง่าย ๆ ก็คือทำงานรับใช้เรื่องประหลาดตามกฎ
พวกเขาหาเหรียญผีและเศษเสี้ยวกฎมาเลี้ยงชีพและพัฒนาตัวเอง เมื่อระดับสูงขึ้นก็ไปทำงานในด่านระดับสูงกว่าได้ ส่วนสิ่งประหลาดระดับสูงยังสามารถใช้ตัวเองเป็นแก่นกลางเพื่อสร้างด่านขึ้นมาได้อีกด้วย
โจวเหยียนพยายามซึมซับข้อมูลมหาศาลอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังรู้สึกสับสนอยู่บ้าง
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอีกครั้ง
【ได้รับพรสวรรค์พิเศษของสิ่งประหลาด: รบกวนจิตใจ】
【ระดับชั้น: ไม่มีระดับ | ความหายาก: หนึ่งเดียว | คุณสมบัติ: พัฒนาได้】
【ผลลัพธ์: สร้างการรบกวนทางจิตใจแก่เป้าหมาย ผลลัพธ์ปัจจุบันยังไม่ทราบ โปรดค้นหาด้วยตนเอง】
หนึ่งเดียว? พิเศษ? พัฒนาได้? หรือว่าเขาจะหลุดพ้นจากดวงซวยขั้นสุด แล้วได้เริ่มต้นชีวิตผีครั้งใหม่เสียที?
ดีใจได้ไม่นาน โจวเหยียนก็ขมวดคิ้วอีกครั้ง
“ผลลัพธ์ยังไม่ทราบหมายความว่ายังไง? ไม่มีคำอธิบายให้ครบด้วยซ้ำ?”
ช่างเถอะ ดูท่าคงต้องลองค้นหาผลลัพธ์ที่แท้จริงด้วยตัวเองตอนลงสนาม
【โปรดให้ผู้ฝึกงานเลือกด่านที่ต้องการไปโดยเร็ว ด่านเรื่องประหลาดกำลังจะเปิด】
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ไม่มีเวลาให้รอแล้ว
เพียงขยับความคิด ตัวเลือกสองข้อก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
หนึ่ง 【กระดาษโน้ตของแม่】
คำแนะนำ: ด่านมือใหม่สำหรับผู้เล่นเดี่ยว ระดับความยากง่าย ไม่มีอะไรให้พูดถึง
หมายเหตุ: ของคลาสสิกไม่มีวันตกยุค
สอง 【บ้านแสนหวาน】
คำแนะนำ: ด่านมือใหม่สำหรับผู้เล่นเดี่ยว เป็นฉบับพัฒนาของด่านกระดาษโน้ต ผู้ฝึกงานต้องร่วมมือกับสิ่งประหลาดตัวอื่นและสวมบทบาทตอบแทนที่สูงกว่า
หมายเหตุ: พนักงานแต่ละคนในด่านจะมีบทบาทและกฎของตัวเอง ระวังอย่าถูกสิ่งประหลาดตัวอื่นกลืนกิน
โจวเหยียนแค่นหัวเราะ
“เหอะ ฉันโจวคนนี้จะกลัวหรือไง?”
มีพรสวรรค์ระดับหนึ่งเดียวอยู่กับตัว ฉันจะกลัวได้ยังไง?
…กลัวสิ!
โจวเหยียนกลัวจนแทบฉี่ราด!
ล้อเล่นน่า ชีวิตมีแค่ชีวิตเดียว ถึงจะตายมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ถ้าตายอีกก็หายไปจริง ๆ แล้ว!
เขาตัดสินใจเลือกข้อหนึ่งทันที
กดปุ่มยืนยัน เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นข้างหู
อู้งานตอนทำงานถือเป็นคุณธรรม จะหาเรื่องลำบากใส่ตัวไปทำไม? แค่ผ่านการทดสอบก็พอแล้ว
【ยืนยันด่านแล้ว: กระดาษโน้ตของแม่】
【คำแนะนำ: ด่านนี้มีระดับความยากต่ำ อัตราผ่านของผู้ถูกเลือกจากสวรรค์สูงถึง 77% ขอให้ผู้ฝึกงานตั้งใจรับมือ】
โจวเหยียน: (ʘ̆ωʘ̥̆‖)՞
ที่แท้ที่บอกว่าง่าย หมายถึงง่ายสำหรับผู้ถูกเลือกจากสวรรค์สินะ?
นี่มันหลอกกันชัด ๆ ไม่ใช่หรือไง?!
【ด่านนี้จัดสรรผู้ถูกเลือกจากสวรรค์สามคน แต่ละคนอยู่ในพื้นที่ด่านแยกจากกัน โปรดให้ผู้ฝึกงานเตรียมตัวโดยเร็ว ผู้ถูกเลือกจากสวรรค์จะเข้าสู่ด่านในอีก 30 นาที】
แสงสีขาววาบขึ้น ก่อนโจวเหยียนจะทันได้คิดอะไรมาก เขาก็เข้าสู่พื้นที่ด่านแล้ว
สิ่งที่เห็นตรงหน้าคืออาคารพักอาศัยเก่าแก่สไตล์ยุค 90 ห้องนอนสองห้องกับห้องนั่งเล่นหนึ่งห้อง ตกแต่งทรุดโทรม
บนผนังห้องนั่งเล่นมีนาฬิกาลูกตุ้มแบบเก่าแขวนอยู่ เสียงเดินของเข็มดัง “ติ๊กต็อก ติ๊กต็อก”
บนโต๊ะอาหารมีแผ่นกระดาษสีเหลืองเก่าทับอยู่ เขียนว่า 《กฎของแม่》
โจวเหยียนเดินเข้าไปกวาดตามอง แล้วอ่านเนื้อหาบนกระดาษจนชัดเจน
【แม่มีธุระต้องออกไปข้างนอกสามวัน ช่วงนี้อยู่บ้านต้องเป็นเด็กดีนะ อย่าลืมทำตามกฎต่อไปนี้】
【กฎข้อ 1 เด็กดีต้องกินข้าวให้ตรงเวลา ในตู้เย็นมีอาหารเช้าให้กินตอน 7 โมงครึ่ง มื้อกลางวันตอนเที่ยงครึ่ง และมื้อเย็นตอน 5 โมงครึ่ง】
【กฎข้อ 2 ถึงแม่ไม่อยู่บ้านก็ห้ามนอนดึก ต้องเข้านอนก่อน 4 ทุ่ม】
【กฎข้อ 3 ระหว่างที่แม่ไม่อยู่บ้าน ห้ามเปิดประตูให้คนแปลกหน้า】
【กฎข้อ 4 เด็กดีต้องดื่มน้ำทุกวัน หลังอาหารให้ดื่มน้ำ 3 แก้ว】
【กฎข้อ 5 ก่อนเข้านอนต้องปิดม่านห้องนั่งเล่นให้เรียบร้อย】
【กฎข้อ 6 กลับเข้าห้องแล้วต้องปิดประตูให้สนิท หลัง 4 ทุ่มห้ามออกไปห้องนั่งเล่น】
【กฎข้อ 7 ต้องรักษาความเป็นระเบียบในบ้าน ดูแลบ้านให้สะอาดอยู่เสมอ】
【แม่จะกลับมาตอนเที่ยงตรงในอีกสามวัน ถึงตอนนั้นต้องเปิดประตูให้แม่】
เมื่ออ่านกฎบนกระดาษ โจวเหยียนก็ขมวดคิ้ว กฎพวกนี้ง่ายเกินไปหรือเปล่า?
ไม่มีคนโง่ที่ไหนฝ่าฝืนกฎพวกนี้หรอกมั้ง?
ภารกิจของเขาคือชักนำผู้ถูกเลือกจากสวรรค์ให้ฝ่าฝืนกฎ แบบนี้ก็แทบไม่มีอะไรให้ทำ คงต้องรอดูผลของพรสวรรค์ตอนนั้นแล้ว
จากข้อมูลที่แก่นกลางเรื่องประหลาดเพิ่งส่งเข้ามาในหัว ช่วงเตรียมตัวเขาปรับเปลี่ยนเนื้อหาในด่านได้เล็กน้อย ถ้าอย่างนั้นจะเปลี่ยนหรือเพิ่มกฎได้ไหมนะ?
คิดได้แล้วก็ลงมือ โจวเหยียนลองเพิ่มกฎข้อหนึ่ง: 【ตอน 5 ทุ่มต้องลุกขึ้นมาดื่มน้ำ】
เสียงเตือนจากเรื่องประหลาด: 【กฎทุกข้อห้ามขัดแย้งกันจนถึงตาย ไม่อย่างนั้นจะมีแกไปทำไม? เอาหมามาผูกไว้สักตัวยังได้เลย】
โจวเหยียน: ... (¯―¯٥)
เมื่อกี้เขาโดนเรื่องประหลาดด่าหรือเปล่า? หงุดหงิดอะไรขนาดนั้น?
ไม่ให้เพิ่มก็ไม่เพิ่มสิ แกจ่ายเงินเดือน แกเป็นใหญ่
เดิมทีเขายังคิดจะเอาอาหารทั้งหมดออกจากตู้เย็น ดูท่าคงทำไม่ได้เหมือนกัน
โจวเหยียนเริ่มลองปรับเปลี่ยนด่านสารพัดวิธี สุดท้ายก็ยืนยันได้ว่าตัวเองทำได้แค่ปรับด่านเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ถ้าจะทำอะไรให้มากกว่านี้ต้องเพิ่มระดับของตัวเองและใช้เศษเสี้ยวกฎ แต่ถ้าทำอย่างนั้น ระดับของด่านก็จะไม่ใช่ระดับมือใหม่อีกต่อไป
ส่วนกฎเดิม สิ่งที่เพิ่มได้ก็มีแต่กฎเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไร้ความหมาย ขณะที่ความยากเดิมก็ต่ำอยู่แล้ว หากลดกฎข้อไหนออกไปอีกก็ยิ่งทำให้ผ่านง่ายขึ้นมาก จึงปล่อยไว้ตามเดิม
โจวเหยียนถอนหายใจอย่างจนใจ ทำได้เพียงพยายามปรับเปลี่ยนให้ดีที่สุดเท่าที่ขอบเขตจำกัดจะเอื้ออำนวย
กลอนประตู แบบนี้ แบบนี้ เรียบร้อย
อาหาร แบบนี้ แบบนั้น เรียบร้อย
หืม? นาฬิกาในห้องนั่งเล่นล่ะ?
โจวเหยียนจ้องนาฬิกาพลางครุ่นคิด สิ่งที่พอจะลงมือได้มีไม่มาก แถมยังต้องเหลือทางรอดให้ผู้ถูกเลือกจากสวรรค์ด้วย...
คิดออกแล้ว!
โจวเหยียนง่วนอยู่อีกพักใหญ่ ในที่สุดก็จัดการเสร็จตอนใกล้ครบ 30 นาทีพอดี
【ผู้ถูกเลือกจากสวรรค์กำลังจะมาถึง เริ่มถ่ายทอดสดพร้อมกัน】
【ด่าน: กระดาษโน้ตของแม่】
【นับถอยหลัง: 10, 9, 8…】
โจวเหยียนรีบรวบรวมสมาธิ ซ่อนร่างเข้าไปในแก่นกลางของด่าน
หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น
นี่เป็นวันแรกที่เริ่มงาน ขออย่าทำพลาดเด็ดขาด
ถ้าผลงานแย่จนโดนลบล้าง แบบนั้นคงน่าอนาถเกินไป
ในเวลาเดียวกัน ณ ดาวคราม
ลำแสงที่เป็นสัญญาณของการส่งตัวเข้าด่านปรากฏขึ้นทีละสาย ผู้คนมากมายถูกพาเข้าไปในด่านเรื่องประหลาดตามกฎ
แสงจากการส่งตัวจางหายไป ชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตลายดอกไม้ ทรงผมตั้งชี้ปรากฏตัวขึ้นกลางห้องนั่งเล่น
เขากวาดตามองรอบด้าน พอเห็นสภาพแวดล้อมชัดเจนก็เงยหน้าหัวเราะลั่น
“ฮ่า ๆ ๆ! บากะ! แค่ด่านเรื่องประหลาดกระจอก ๆ ดูผู้ถูกเลือกจากสวรรค์แห่งชนชาติยามาโตะของฉันบดขยี้มันให้ราบ!”
โจวเหยียน: “?”
คำพูดโง่ ๆ แบบตัวประกอบที่เกิดมาเพื่อถูกเชือด ฟังดูก็รู้ว่าไม่ค่อยฉลาดนัก งั้นเริ่มจากหมอนี่ก่อนเลย!