เพียงแค่เช้าวันเดียว เสิ่นเฟยก็เขียนยันต์หินปราบปีศาจระดับเสริมได้แปดก้อน
เดิมทีเขาตั้งใจจะเขียนแค่สี่ก้อนก่อน เพราะก่อนหน้านี้เคยเขียนหินปราบปีศาจมากเกินไปในคราวเดียวจนหัวมึน
แต่วันนี้แตกต่างออกไป หลังจากเสิ่นเฟยเขียนหินปราบปีศาจระดับเสริมครบสี่ก้อน เขากลับไม่รู้สึกเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย
กระบวนการทั้งหมดเป็นไปอย่างลื่นไหล ราวกับทำสิ่งง่าย ๆ ที่สุดอย่างหนึ่ง
ในที่สุด เสิ่นเฟยเขียนหินปราบปีศาจระดับเสริมได้แปดก้อนในคราวเดียว จึงเริ่มรู้สึกพลังจิตเหนื่อยล้าเล็กน้อย
วันนี้ไม่เขียนยันต์ปราบปีศาจก่อนดีกว่า มาดูขีดจำกัดจำนวนหินปราบปีศาจที่ตัวเองเขียนได้ก่อน
พอมีความคิดนี้ เสิ่นเฟยก็เตรียมลงมือทันที
พูดกันตามตรง การเขียนสิ่งของปราบปีศาจ ในที่สุดก็ต้องเอาไปขายที่ตลกแลกเปลี่ยนอยู่ดี
และสินค้าต้องสาประดับเสริมเหมือนกัน หินปราบปีศาจขายได้หนึ่งหมื่น ยันต์ปราบปีศาจขายได้แปดพัน นี่คือความแตกต่าง
หินปราบปีศาจถูกใช้อย่างแพร่หลายมากกว่ายันต์ปราบปีศาจมาก เพราะคนที่มีความกล้าและความสามารถในการเผชิญหน้ากับสิ่งประหลาดนั้น ยังไงก็เป็นคนส่วนน้อย
หลังจากกินข้าวเที่ยง เสิ่นเฟยก็กลับเข้าสู่สภาวะทำงานอีกครั้ง
ทั้งบ่าย เขาเขียนหินปราบปีศาจระดับเสริมไปอีกแปดก้อน
ต่างจากตอนเช้าที่ทำได้อย่างต่อเนื่อง ตอนบ่ายเขาเหนื่อยล้ากว่ามาก ระหว่างนั้นหยุดพักไปสองครั้ง
แต่ถึงจะเขียนหินปราบปีศาจไปสิบหกก้อน เสิ่นเฟยก็ยังไม่ถึงขีดจำกัด ตอนนี้เขาแค่รู้สึกเหนื่อยล้า