ตอนเที่ยงกว่า ๆ ท้องของเสิ่นเฟยก็ส่งเสียงร้องโครกคราก
ถ้าไม่ใช่เพราะต้องออกกำลังกายตามภารกิจส่วนหนึ่งให้เสร็จก่อน เขาคงสั่งอาหารเดลิเวอรีไปตั้งนานแล้ว
แต่ตอนนี้สั่งก็เหมาะเหมือนกัน เพราะระยะเวลาการจัดส่งยิ่งสั้นลงอีก
เสิ่นเฟยสั่งหม่าล่าปั่นชามโตใส่เครื่องแน่น ๆ ทั้งเนื้อสดหลากชนิด ลูกชิ้น ผัก ผลิตภัณฑ์จากถั่ว และเส้น
สุดท้ายก็รวมยอดได้ถึง 120 หยวนจนได้ส่วนลดแบบจัดหนัก หลังหักส่วนลดแล้วบวกค่าจัดส่ง รวมเป็น 100 เหรียญอันคัง
ถ้าเป็นแบบสมัยก่อนที่บ้าน 100 เหรียญนี่กินอยู่ได้หลายวันเลย
แต่ก็ไม่ใช่ว่าอาหารเดลิเวอรีแพงหรอก ที่แพงเพราะเสิ่นเฟยตอนนี้จ่ายหนักเรื่องปากท้อง เขาไม่เคยมักง่ายเรื่องกิน สั่งของไม่เคยด้อยคุณภาพ และที่สำคัญที่สุดคือปริมาณเยอะ
พออาหารเดลิเวอรีมาถึง กล่องขนาดใหญ่เท่ากะละมังล้างหน้าใส่ของกินมาม้วนใหญ่ จนคิดไปได้ว่ามีคนกี่คนจะมากินด้วยกัน
ทางร้านจัดตะเกียบมาให้แปดคู่ แถมถ้วยกระดาษอีกหลายใบ
ดูท่าคราวหน้าคงต้องโน๊ตไว้ว่ากินคนเดียว ไม่งั้นตะเกียบกับถ้วยกระดาษเยอะขนาดนี้ใช้ไม่หมด
พอเปิดฝาออก กลิ่นหอมเข้มข้นก็ฟุ้งไปทั่วทั้งห้องทันที
หยิบเครื่องดื่มที่เหลือจากเมื่อวานมาสองสามขวด เสิ่นเฟยก็จัดการอิ่มท้องอย่างเต็มที่
ไม่ถึง 20 นาที หม่าล่าปั่นทั้งอ่างก็ถูกเขากวาดเรียบ
เสิ่นเฟยเรอพอิ่มใจ แล้วดื่มเครื่องดื่มคำสุดท้าย
พอเห็นว่าเครื่องดื่มหมด เขาก็สั่งเครื่องดื่มเพิ่มกับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสองสามห่อในแอปสั่งอาหาร