เวลาผ่านพ้นเที่ยงคืนไปอย่างรวดเร็ว
ตามกิจวัตรประจำวัน เสิ่นเฟยได้รับค่าคุณสมบัติเพิ่ม 0.1 แต้มอีกครั้ง
เช่นเคย เขานำไปเพิ่มลงในร่างกาย
พอดีกับที่ภารกิจรายวันอัปเดต พอมีเวลาว่างในยามดึก เสิ่นเฟยจึงรับภารกิจใหม่อีกหนึ่งภารกิจ
รางวัลประจำภารกิจครั้งนี้ยังคงเป็นหินปราบปีศาจระดับธรรมดาหนึ่งก้อน เหตุผลที่ไม่ได้เลือกค่าคุณสมบัติ ก็เพราะตอนนี้หินปราบปีศาจมีความใช้งานได้จริงมากกว่า
เผื่อว่าความรุนแรงของปีศาจภายนอกจะเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ปริมาณสำรองที่บ้านตอนนี้ก็ไม่ถือว่ามั่นใจนัก
เนื้อหาภารกิจวันนี้คือวิดพื้นมาตรฐานหนึ่งร้อยครั้ง หลังจากการเสริมความแข็งแกร่งของร่างกายหลายครั้ง เสิ่นเฟยสามารถรับมือได้อย่างสบาย ๆ แล้ว
ถึงความยากในการทำจะไม่มาก แต่ก็ยังต้องใช้เวลาพอสมควร
คืนนี้เป็นคืนที่สงบสุขอีกคืน ไม่มีปีศาจตัวไหนกล้ามารบกวน
ได้แต่บอกว่าพวกมันรู้จักที่ต่ำที่สูง ถ้ากล้าบุกรุกมา เสิ่นเฟยจะให้พวกมันได้รู้ว่าอะไรเรียกว่ามาแล้วต้องได้กลับไป
เช้าตรู่ บนทางเดินในอาคารก็วุ่นวายไปด้วยเสียงผู้คน ต่างพากันตะโกนว่าจะลงไปต่อแถวที่ร้านขายของวิปริต
ถ้าเสิ่นเฟยจำไม่ผิด ร้านขายของวิปริตจะเปิดตอนแปดโมง การต่อแถวล่วงหน้ากว่าสองชั่วโมง ถือว่าเกินจริงไปหน่อย
ชาวเมืองหลายคนถึงขั้นลางานวันนี้โดยตรง เพื่อที่จะได้ซื้อหินปราบปีศาจ
ทำไม่ได้ จะโทษใครได้ ก็ร้านขายของวิปริตมีเพียงร้านเดียว
ตามที่พ่อเฉินเล่า โควต้าของร้านขายของวิปริตถูกจัดสรรมาจากในเมือง และใบอนุญาตประกอบกิจการก็จำกัดไว้เพียงหนึ่งร้านต่อหนึ่งเมือง
พ่อแม่กินข้าวเช้าเสร็จก็ออกไปทำงาน ส่วนเสิ่นเฟยก็ล็อกประตูบ้านให้แน่นหนา