แปะ...แปะ...แปะ...
ภายในทางเดินอันมืดมิด เสียงฝีเท้าอันแผ่วเบาดังก้องกังวานไปไกล
สองคนเดินมาถึงหน้าประตูไม้ คนนำทางเคาะประตูแล้วเอ่ยปาก "มีเรื่องสำคัญจะรายงาน"
เอี๊ยดอ๊าด——
ประตูไม้ค่อยๆ เปิดออก ด้านในมีเตาไฟหลายจุดถูกจุดไว้
ผ่านแสงไฟ มองเห็นชายฉกรรจ์หน้าตาดุดันนับสิบกำลังนั่งหลับตาพักผ่อน
"อ๊าาาาา..."
สุดทางเดินลึก ยังคงมีเสียงร้องทรมานดังต่อเนื่อง
"ผม...ผมมี...มีเรื่องจะรายงาน" ชายที่เพิ่งเดินเข้ามาเอ่ยด้วยความหวาดหวั่น
พูดจบ คนในห้องทั้งห้องก็ไม่มีใครลุกขึ้นมาสนใจเขา
ชายคนนั้นหันไปมองคนนำทางอย่างจนปัญญา แต่กลับพบว่าอีกฝ่ายจากไปแล้ว
จนปัญญา ชายผู้นั้นจึงต้องเอ่ยเรื่องราวออกมาทันที
"ไอ้โง่เมืองหยาฉ่ายตายแล้ว! เมื่อเช้านี้เอง!"
"พวกมันคิดจะจี้รถไปรษณีย์ แต่บนรถมีพวกเสริมพลังอยู่สองคน เลยโดนตีกลับตาย มีเพียงไม่กี่คนที่หนีออกมาได้"
"ตายแล้ว!?"
เสียงแหบพร่าดังตอบกลับมาจากความมืด
ตุบ! ตุบ! ตุบ!
เสียงฝีเท้าหนักอึ้งดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
เมื่อร่างนั้นเดินเข้ามาใกล้ ชายผู้นั้นจึงค่อยๆ แหงนหน้ามอง เฉพาะได้เห็นชายฉกรรจ์ที่สูงถึง 195 เซนติเมตร
"อีแร้งดำกำลังทำงานอยู่ มีอะไรก็บอกฉันได้ตรงๆ พูดประเด็น อย่ายืดเยื้อ"
ชายผู้นั้นจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้านี้ให้ฟังทันที
ชายฉกรรจ์ฟังจบ ก็เผยรอยยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันเหลืองๆ ที่เต็มไปด้วยคราบสกปรก หัวเราะเสียงดัง "ไอ้โง่เมืองหยาฉ่ายนี่มันขี้แพ้ชัดๆ โดนแค่พนักงานไปรษณีย์ไม่กี่คนตีกลับตาย ยังกับเป็นพวกเสริมพลังที่โลดแล่นในยุทธภพมาหลายปีเชียว"