"หัวหน้าทีม แล้วตอนนี้พวกเราจะทำยังไงดี?" เสี่ยวเฟิงถาม
"ไปยังสถานที่ซ่อนตัวที่แท้จริงที่พวกนั้นพูดถึง ซึ่งอยู่ในเขตเมืองนอกตะวันตกน่ะ" ชายที่ใส่หูฟังตอบ
"ได้ งั้นพวกเราออกเดินทางก่อน" เพยหยวนกวงเตรียมตัวจะออกเดินทางทันที
"หัวหน้าหน่วยเพยระวังตัวด้วย ผมเดาว่าที่นั่นอาจมีกับดัก ส่วนพวกอีแร้งดำ คิดว่าคงถอนตัวไปนานแล้ว"
"เข้าใจแล้ว หัวหน้าทีมซ่ง"
เวลาผ่านไปจนถึงช่วงเย็น ประมาณหกโมงกว่า ๆ
ซูเฮ่อหยงจึงส่งคนขับรถไปรออยู่ห่างจากสำนักงานหน่วยรบพิเศษหลายร้อยเมตร
เสิ่นเฟยรอจนเกือบจะสองทุ่มกว่า ๆ ถึงค่อย ๆ ออกจากหอพักของสำนักงานหน่วยรบพิเศษ ถึงจุดขึ้นรถก็ประมาณสองทุ่มยี่สิบนาที
"คุณเฉิน สวัสดีตอนเย็นครับ!"
ชายคนขับรถที่สวมชุดสูทสีดำและถุงมือสีขาวโค้งคำนับให้เสิ่นเฟย
จากนั้นก็ทำท่าเชิญ: "เชิญคุณเฉินขึ้นไปพักผ่อนในรถได้เลยครับ แล้วคุณช่วยดูหน่อยว่าจะไปถึงตอนไหนดีครับ ทางนี้จะได้จัดเตรียมการเดินทางให้"
"ได้" เสิ่นเฟยตอบรับ แล้วขึ้นรถจากเบาะหลัง
รถคันที่ซูเฮ่อหยงส่งมานี้ เป็นรถสีเงินเบนเมย์-บัคไมเออร์ S750
พอก้าวเข้าไปก็สัมผัสได้ทันทีว่าพื้นที่เบาะหลังกว้างใหญ่มาก ภายในเป็นหนังสีน้ำตาล วัสดุและสัมผัสของเบาะนั่งไม่ธรรมดาอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งประกอบกับไฟบรรยากาศต่าง ๆ ยิ่งทำให้พอนั่งลงก็รู้สึกสบายและมั่นใจได้ทันที
"เริ่มแปดโมง งั้นไปถึงตอนห้าสิบห้านาทีกว่า ๆ ละกัน"
"ได้ครับ คุณเฉิน เชิญนั่งให้สบายนะครับ"
คนขับรถค่อย ๆ ขับรถออกไป จุดหมายปลายทางอยู่ในสวนสาธารณะแห่งเดียวในเขตเมืองใน