ชายร่างยักษ์ฟันเหลืองชกหมัดลงมาหนึ่งที ศีรษะของพี่จาฮุยยุบแบนลงทันที เลือดฉีดพุ่งออกจากรูหูทั้งสองข้าง
ภาพฉากนี้ถูกเหล่าลูกน้องของพี่จาฮุยที่อยู่ด้านหลังเห็นเข้า
หนึ่งในนั้นคุกเข่าลงทันที ยกมือขึ้นแล้วทิ้งอาวุธ
"พี่จาฮุยตายแล้ว อย่าต่อต้านอย่างไร้ประโยชน์! คนที่รู้จักสถานการณ์คือคนฉลาด!"
เหล่าลูกน้องเห็นมีคนเริ่มยอมแพ้ก่อน ก็หมดภาระทางใจในทันที ต่างพากันคุกเข่าตาม
ชายร่างยักษ์ฟันเหลืองหันกลับมา เห็นภาพนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้
"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ!"
เสียงหัวเราะอันไร้ขอบเขตดังก้องไปทั่วห้องทำงานอันกว้างขวาง
ในขณะนั้น พี่ฮัวที่กำลังต่อสู้กับชายหัวล้านเหลือบตามองไปทางนั้น ใบหน้าเผยความกังวลเล็กน้อย
"ไม่ต้องห่วงทางนั้น เราไม่เหลือใครมีชีวิตไว้แน่นอน" ชายหัวล้านเอ่ยขึ้นในทันใด
"หนทางเดียวที่จะออกไปได้คือชนะ ต้องชนะการต่อสู้ เพื่อความยุติธรรม ฉันจะไม่ให้ใครมายุ่งกับการต่อสู้ของเราสองคน"
"เหอะๆ อย่างนี้นายก็ถือว่ามีหลักการอยู่นะ" พี่ฮัวหัวเราะเยาะเย้ย แต่อาการเตรียมพร้อมบนกายไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย
ชายหัวล้านขยับฝีเท้าเล็กน้อย ใบมีดในมือเปลี่ยนทิศทาง
เขาตอบกลับ: "ไม่ใช่แบบนั้นหรอก แค่ไม่อยากให้ใครมารบกวนช่วงเวลาแห่งความสุขของฉันเท่านั้น"
พูดจบก็พุ่งตัวเข้าหาพี่ฮัวฟันทันที
พี่ฮัวเตรียมตัวไว้แล้ว ยกมีดพร้าในมือขึ้นรับมือการโจมตีไม่หยุด
เพียงแต่การโจมตีของชายหัวล้านถาโถมเข้ามาระลอกแล้วระลอกเล่า ดั่งคลื่นยักษ์ซัดฝั่ง ยิ่งโจมตียิ่งเร็วและแย็บยิ่งขึ้น
ทางนี้กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด ทางนั้นก็ยอมแพ้กันหมดแล้ว