แปดนาฬิกาตรง
ฉินหว่านกอดแฟ้มตำรา เดินเข้าห้องเรียนชั้นพื้นฐานวิชาบัญชาการยุทธวิธี 1 ตรงเวลาเป๊ะ
เห็นได้ชัดว่าเธอรู้ผลศึกชิงแชมป์นักศึกษาใหม่เมื่อวานแล้ว
ในห้องเรียน หลายคนแอบยื่นคอยาว ๆ รอดูว่าฉินหว่านจะพูดถึงเรื่องที่ทีม 079 คว้าแชมป์หรือไม่
ต่อให้แค่ชมปากเปล่าสักคำก็ยังดี
แต่ผลลัพธ์คือ
ฉินหว่านเดินไปหน้าบรรยาย ชำเลืองตามองทั้งห้องอย่างเย็นชา
"การแข่งขันจบลงแล้ว"
"วันนี้เรียนหนังสือ"
พูดแค่นั้น
ทุกคนสลายความคิดนั้นทันที นั่งตัวตรงอย่างเรียบร้อย
เจียงหว่านจือกลับถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
ตอนนี้สิ่งที่เธอกลัวที่สุด คือมีคนลากเธอไปทบทวนแมตช์ชิงชนะเลิศสุดห่วยเมื่อวานอีก
ถ้าทบทวนต่อไป เธอเองก็เกือบจะเชื่อแล้วว่าตัวเองเป็นนักเรียนดีที่รักโรงเรียนทหารและรักการเรียน
วันนี้ยังคงเป็นวิชาจำลองการทัพ
ทั้งห้องสอบพร้อมกัน
ทุกคนได้รับสถานการณ์จำลองอิสระลงในเทอร์มินัลของตัวเอง
โจทย์ที่นักเรียนทั่วไปได้รับ มีความยากระดับมาตรฐาน
เจียงหว่านจือเปิดเทอร์มินัลของตัวเอง
ชะงักไปครู่หนึ่ง
แผนที่ของเธอ ใหญ่กว่าแผนที่ของกู้เจาเจาที่อยู่ข้าง ๆ ถึงหนึ่งเท่าตัว!
ในแถบภารกิจด้านขวา ยังมีเงื่อนไขซ่อนเร้นเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งข้อ
กู้เจาเจาแอบยื่นหัวมาดู
ตาเบิกกว้าง
"ทำไมของเธอถึงไม่เหมือนกับของเราล่ะ?"
เจียงหว่านจือถอนหายใจ
"ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน"
ด้านหน้า ฉินหว่านยืนอยู่บนเวที ไม่แม้แต่จะหันกลับมา
เสียงเรียบนิ่งดังลอยมา
"เพราะโจทย์ทั่วไปไม่มีประโยชน์สำหรับเธอ"
ทั้งห้องเงียบกริบในทันที
สายตาสิบกว่าคู่ พร้อมใจกันหันมามองเจียงหว่านจืออีกครั้ง