สวี่เยี่ยนชิวไม่ได้พูดต่อในโรงอาหารที่มีคนพลุกพล่าน
สิบนาทีต่อมา
คนทั้งหกถือถาดอาหารเปล่าออกจากโรงอาหารสอง เดินไปยังบริเวณพักผ่อนบนบันไดของอาคารเรียนข้างๆ ที่ปกติไม่มีใครมา
เมื่อมั่นใจว่าปลอดภัยแล้ว สวี่เยี่ยนชิวถึงได้พูดความจริงออกมา
บัญชีเทอร์มินัลของนักเรียนนายร้อยอนุญาตให้ทำการโอนเครดิตตามปกติได้
ปกติแล้วเวลาที่ทีมช่วยกันจ่ายค่าเช่าสนามฝึกซ้อมราคาแพง นักเรียนซื้อวัสดุทดลองให้กัน หรือเช่าอุปกรณ์ขนาดใหญ่ร่วมกัน ล้วนใช้ฟังก์ชันการโอนเงินนี้ทั้งสิ้น
แต่
โรงเรียนมีกฎเหล็กห้ามไว้ชัดเจนว่า ห้ามใช้สตาร์คอยน์ซื้อขายเครดิตโดยเด็ดขาด
เพื่อป้องกันไม่ให้คนรวยใช้เงินซื้อผลการเรียน
ดังนั้น จึงไม่มีใครกล้าลงประกาศรับซื้อหรือขายในฟอรัมสาธารณะของโรงเรียน
แต่ตราบใดที่มีความต้องการ ตลาดมืดก็ยังคงดำรงอยู่เสมอ
คนที่ยอมเอาครดิตมาแลกเป็นสตาร์คอยน์ ส่วนใหญ่เป็นรุ่นพี่ปีสอง ปีสาม หรือแม้กระทั่งปีสี่
พวกเขาอยู่โรงเรียนมานาน ผ่านการทำภารกิจ รับงานนอก เครดิตที่สะสมไว้จึงมากกว่านักศึกษาใหม่หลายเท่า
แต่บางคนกลับขาดแคลนสตาร์คอยน์ภายนอกอย่างมาก
เช่นต้องไปที่ตลาดมืดเพื่อหาชิ้นส่วนพิเศษ หรือครอบครัวมีเหตุฉุกเฉินต้องใช้เงิน
ทั้งสองฝ่ายตกลงราคากันเป็นการส่วนตัว แล้วโอนผ่านเทอร์มินัล
ตราบใดที่ไม่มีคนไปแจ้งความ โรงเรียนก็ไม่สามารถรู้ได้ว่านี่คือการซื้อขาย
เจียงหว่านจือฟังจบ ก็สนใจขึ้นมาทันที
นี่มันคือสวรรค์แห่งการร่อนทองที่สร้างมาเพื่อเธอโดยเฉพาะไม่ใช่หรือไง?!
เจียงหว่านจือถามตรงๆ ว่า
"ราคาเท่าไหร่?"
สวี่เยี่ยนชิวแสดงนิ้วมือหลายนิ้ว
"ราคาตลาดตอนนี้ อยู่ที่ประมาณสี่พันถึงหกพันสตาร์คอยน์ ต่อหนึ่งเครดิต"