เฉินสวินก้าวขึ้นเวทีประลองอย่างรวดเร็ว
โจวหยวนจ้าวดาบขยับริมฝีปากเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็ว
“ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้!”
บนเวทีประลองของการคัดเลือกขั้นต้นทางยุทธ์ ห้ามต่อสู้ถึงตาย ต้องหยุดมือเมื่อรู้แพ้รู้ชนะ
ทว่าอาวุธย่อมไร้ตา
ไม่มีใครรู้ว่าชั่วขณะต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น
เพราะฉะนั้น
แม้แต่เรื่องที่มีคนตายบนเวทีประลอง ก็ยังเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง
เฉินสวินเพียงแค่นหัวเราะ
อีกฟากหนึ่ง
หลี่ชิงหยวน ประมุขแก๊งชิงเหอนั่งอยู่ตรงนั้น แววสังหารวาบผ่านดวงตา
“ไอ้เดรัจฉานน้อย กล้าฆ่าคนของแก๊งชิงเหอ ไม่รู้เสียแล้วว่าคำว่าตายเขียนอย่างไร!”
ชั่วพริบตาต่อมา จ้าวดาบพลันลงมือ
ทั้งร่างของเขาพุ่งเข้าหาเฉินสวินราวกับสายลมคลุ้มคลั่ง
เฉินสวินฟังเสียงเพื่อระบุตำแหน่ง อีกชั่วขณะหนึ่ง
กระบี่ยาวในมือ
พลันใช้ท่า “เมฆาแหวกฟ้า” เข้าต้าน
ชั่วขณะหนึ่ง
ดาบกับกระบี่ปะทะกัน
ทั้งสองฝ่ายฟาดฟันเข้าใส่กันในทันที
ดาบคลั่งแฝงพลังเลือดลมอันน่าสะพรึง ซัดเข้าใส่เฉินสวินอย่างหนักหน่วง
แววตาของเฉินสวินไม่ไหวติง กระบี่ยาวพาดขวางอยู่เบื้องหน้า
เขาก้าวเท้ากระแทกพื้น ตั้งหลักมั่นคง ปล่อยให้พลังเลือดลมหนักอึ้งดุจขุนเขากดทับลงมา แต่ร่างกลับไม่ขยับแม้แต่น้อย
พละกำลังของโจวหยวนจ้าวดาบแข็งแกร่งอย่างยิ่งจริง ๆ
แต่เฉินสวินกลับต้านเอาไว้ได้โดยตรง!
ภาพนี้ทำให้แม้แต่หลี่ชิงหยวนซึ่งมองอยู่จากที่ไกล ดวงตายังพลันเปลี่ยนสี
“พลังเลือดลมของเด็กคนนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวจริง ๆ ถึงขั้นเทียบได้กับจุดสูงสุดของขั้นพลังเลือดลม ไม่สิ ยังเหนือกว่าจุดสูงสุดของขั้นพลังเลือดลมทั่วไปเสียอีก!”