“แก๊งหลังเลือด...”
เซียวอวิ๋น ศิษย์พี่สาม มองเฉินสวินอย่างประหลาดใจ
“ข้าได้ยินมาว่า ก่อนหน้านี้ไม่นาน หัวหน้าแก๊งหลังเลือดถูกสังหาร...”
เฉินสวินเผยสีหน้าประหลาดใจ
“อะไรนะ? หัวหน้าแก๊งหลังเลือดถูกฆ่าแล้วหรือ?”
“ช่างสะใจจริง ๆ”
เมื่อเห็นสีหน้าของเฉินสวิน ทุกคนต่างเงียบงันไปชั่วขณะ
พวกเขาไม่แน่ใจนักว่าเฉินสวินมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หรือไม่
แต่ถึงอย่างไร พวกเขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องสืบสาวเรื่องนี้
“เจ้าหนูเฉิน จงจำไว้ ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น สำนักมวยไปวยก็จะเป็นที่พึ่งอันแข็งแกร่งที่สุดของเจ้า!”
ไปวยเซิงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
“ขอรับ”
“อืม”
ไปวยเซิงพยักหน้า
ไม่นานนัก เงาร่างสองคนก็เดินเข้ามาจากนอกประตู
“ท่านพ่อ พวกเราสองคนผ่านแล้ว!”
เมื่อไปวยเซิงได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มออกมา
“พรุ่งนี้ก็จะเป็นศึกจัดอันดับแล้ว พวกเจ้าจะไปอีกหรือไม่?”
“ศิษย์ยินดีไปขอรับ”
ซุนโม่เอ่ยพลางประสานมือคารวะ
“ข้าไม่ไปแล้ว” ไป๋จู๋ชิงเอ่ยพลางส่ายหน้า
“ก็ดี” ไปวยเซิงพยักหน้า “เช่นนั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้พวกเราจะไปให้กำลังใจซุนโม่ด้วยกัน”
“ขอรับ”
ทุกคนมองเฉินสวินด้วยรอยยิ้ม
ศิษย์พี่สี่หัวเราะพลางเอ่ยว่า “แม้ศิษย์น้องเฉินจะไม่ได้ลงแข่งแล้ว แต่ครั้งนี้ก็ทำให้สำนักมวยของเรามีชื่อเสียงไม่น้อย ทำได้ดี!”
“นั่นสิ”
“ไป ๆ คืนนี้ข้าเลี้ยงเอง ทุกคนไปด้วยกันเถอะ” ฝางเสวยเอ๋อร์กล่าวพร้อมรอยยิ้ม
ทุกคนต่างชักชวนกันอย่างครึกครื้น
บรรยากาศดูอบอุ่นกลมเกลียวอยู่ไม่น้อย