เฉินสวินเดินตรงเข้าไป
ขณะเดียวกัน มือข้างหนึ่งก็วางลงบนกระบี่ยาวที่เอว
สีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
คนผู้นั้นเป็นชายวัยกลางคนสวมอาภรณ์สีเลือด ใบหน้าเหลี่ยมดูเคร่งขรึม แฝงแววเหี้ยมเกรียมอยู่เล็กน้อย
เขายืนอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง
ทว่า “สัญชาตญาณนักล่า” ของเฉินสวินกลับตื่นตัวขึ้นอย่างยิ่ง
ทำให้เฉินสวินรู้สึกว่าคนตรงหน้ามาโดยไม่ประสงค์ดี!
「พลังเลือดลมสามแปรเปลี่ยนหรือ?」
ดวงตาของเขาหรี่ลง
เวลานี้ชายคนนั้นเห็นเฉินสวินแล้ว จึงหันหน้ามา รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้า
「น้องชายเฉินสวิน」 ชายวัยกลางคนเอ่ย
เขายืนไพล่หลังอย่างสงบนิ่ง สีหน้าเรียบเฉย มีรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า เป็นรอยยิ้มที่เผยความมั่นใจว่าทุกสิ่งอยู่ในกำมือ
「ท่านเป็นใคร?」
เฉินสวินไม่ชอบชายผู้นี้นัก
แต่ในเมื่ออีกฝ่ายยังไม่ได้ลงมือ ดูท่าคงไม่ได้มาหาเรื่องเขากระมัง?
「หมาป่าโลหิต ไม่ทราบว่าน้องชายเฉินสวินเคยได้ยินชื่อนี้หรือไม่?」
หมาป่าโลหิต?
รูม่านตาของเฉินสวินหดวูบ
ก่อนหน้านี้ร่างเดิมติดหนี้พนันอยู่ในแก๊งหมาป่าโลหิตแห่งนี้
ต่อมายังเกิดเรื่องของหนิวเอ้อร์ขึ้นอีก
เขาสังหารหนิวเอ้อร์ไปโดยตรง
คิดว่าหมาป่าโลหิตมาที่นี่เพราะเรื่องนี้หรือ?
แต่ดูไม่เหมือน!
「ประมุขแก๊งหมาป่าโลหิตหรือ?」
เฉินสวินเอ่ยถาม
「ฉลาดมาก」
「มาหาข้าด้วยเหตุใด?」
「มาชวนเจ้าร่วมมือ」 หมาป่าโลหิตกล่าวพร้อมรอยยิ้ม 「แก๊งหมาป่าโลหิตกับแก๊งเสือดำบาดหมางกันมานาน คิดว่าน้องชายเฉินสวินคงรู้เรื่องนี้กระมัง」