หลายวันต่อมา
มหาล่าสัตว์เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ
นี่คือการล่าสัตว์ประจำปีของทั้งอำเภอไป๋หยุน เป็นเหตุการณ์ที่สร้างความตื่นตะลึงไปทั่ว ในวันดังกล่าว เขาเฉียนหยวนจะเปิดให้เข้า
เขาเฉียนหยวนแทบเรียกได้ว่าเป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในอำเภอไป๋หยุน
บัดนี้ พื้นที่รอบนอกเปิดให้เข้าอย่างทั่วถึงแล้ว
ส่วนพื้นที่ด้านในนั้นมีสัตว์นอกธรรมชาติระดับพลังเร้นลับอยู่จริง จึงไม่เปิดให้เข้า
ผู้ช่วยนายอำเภอ หรือก็คือหวังหย่งเหอ ประมุขตระกูลหวัง นั่งอยู่บนที่นั่งสูงสุด
ส่วนเจ้าสำนักของสำนักยุทธ์ใหญ่อีกสามแห่ง รวมถึงหัวหน้าตระกูลเล็ก ๆ และขุมกำลังเล็ก ๆ ต่างนั่งอยู่ด้านข้าง
“เช่นนั้นก็เริ่มได้”
เมื่อเห็นว่าดวงอาทิตย์อยู่ตรงกลางฟ้า หวังหย่งเหอก็ยิ้มพลางลุกขึ้น
จากนั้นเขาโคจรพลังปราณ แล้วประกาศกติกาโดยตรง
“การล่าสัตว์ครั้งนี้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ทุกคนได้รับป้ายเหล็กดำของตนแล้วกระมัง? บนนั้นสลักชื่อพวกเจ้าไว้ ป้ายเหล็กดำคือหลักฐานยืนยันตัวตน พวกเจ้าต้องหาทางชิงป้ายเหล็กดำของผู้อื่นมาให้ได้ แต่ห้ามชิงป้ายของคนในขุมกำลังเดียวกัน มิฉะนั้นจะถือเป็นโมฆะ!”
“ท้ายที่สุดจะใช้ป้ายเหล็กดำตัดสินจำนวนคะแนนของพวกเจ้า”
“ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดจะเป็นอันดับหนึ่ง และได้รับโอสถล้ำค่าระดับเหลืองขั้นต่ำหนึ่งต้น”
โอสถล้ำค่าระดับเหลืองหรือ?
แววตาของเฉินสวินไหววูบขึ้นมาเช่นกัน
ก่อนหน้านี้ โอสถล้ำค่าที่เขาได้ครอบครองล้วนเป็นเพียงระดับสามัญขั้นสูงสุดเท่านั้น
ระดับเหลืองนั้นเทียบเท่ากับระดับพลังชัดแจ้งแล้ว!