กู้เจียวเจียวประคองศีรษะเขาไว้ แล้วกดใบหน้าเขาแนบกับอกของเธอ “อย่าเพิ่งตื่นเต้น ฉันรู้จักร่างกายตัวเองดี แข็งแรงมาก ไม่ต้องกลัวนะ”
ซางจิ้นเหยี่ยนไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามอีก เขาอุ้มเธอไปล้างหน้าแปรงฟันอย่างว่าง่าย ช่วยเธอสวมชุดนอนให้เรียบร้อย แล้วกอดเธอไว้ในอ้อมแขน มือแนบอยู่บนท้องน้อยของเธอตลอดเวลา ราวกับกำลังปกป้องสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง
คืนนั้นเขาแทบไม่ได้นอน คอยก้มลงมองท้องแบนราบของเธอเป็นระยะ ก่อนจะเงยหน้ามองใบหน้ายามหลับอันสงบของเธอ มุมปากยกขึ้นจนกดไม่ลง
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้าเพิ่งสาง เขาก็พากู้เจียวเจียวไปโรงพยาบาลทันที
คุณหมอถือผลตรวจอัลตราซาวนด์ดูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เขา “ยินดีด้วยค่ะ ตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้ว เป็นแฝดสามนะคะ”
ซางจิ้นเหยี่ยนจ้องผลตรวจในมือ มือสั่นจนแทบถือไว้ไม่อยู่
บนกระดาษมีเงาเล็ก ๆ สามเงาเหมือนเมล็ดถั่ว นอนสงบนิ่งอยู่ในท้องของเธอ
เขามองอยู่นาน ดวงตาก็แดงก่ำอีกครั้ง ก่อนหันไปหากู้เจียวเจียว “ที่รัก… จริงเหรอ… จริง ๆ นะ… สามคน…”
กู้เจียวเจียววางมือลงบนท้อง ยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว “อื้ม สามคน ลูกของคุณ”
ซางจิ้นเหยี่ยนรวบเธอเข้ามากอดทันที ซุกหน้าลงในเรือนผมของเธอ น้ำเสียงอู้อี้เจือทั้งรอยยิ้มและเสียงสะอื้น “ภรรยาผมเก่งที่สุดเลย… เก่งที่สุด…”
ทั้งสองกลับไปยังคฤหาสน์มู่หยุนที่ย้ายเข้ามาอยู่หลังแต่งงาน ซางจิ้นเหยี่ยนรีบโทรศัพท์ไปแจ้งข่าวดีแก่ครอบครัวกู้ จากนั้นก็โทรหาผู้เฒ่าซาง
คนทั้งสองครอบครัวตื่นเต้นกันยกใหญ่