“ขอบคุณนะ!”
กู้เจียวเจียวซาบซึ้งจนพูดไม่ออก
นักพรตน้อยรินชาให้เธอ เธอประคองถ้วยแล้วกระดกดื่มรวดเดียวอย่างกระหาย ดื่มไปถึงสองถ้วยจึงค่อยรู้สึกดีขึ้น
ทั้งสองนั่งอยู่คนละฝั่งของม้านั่งหิน คนหนึ่งดื่มชา อีกคนมองเธอดื่มชา บรรยากาศช่างผ่อนคลายอย่างประหลาด
กล้องจับภาพพวกเขาตั้งแต่ปรากฏตัว ไม่เคยหันไปทางอื่น ข้อความในห้องถ่ายทอดสดเดือดพล่านไปหมดแล้ว:
「อ๊ายยย! สองคนนี้เป็นใคร! ขอข้อมูลทั้งหมดภายในสามวินาทีเลยนะ!」
「คนข้างบน นั่นกู้เจียวเจียวไง ไม่รู้จักเหรอ?」
「ตัวประกอบหญิงจากเรื่อง ‘เมื่อบุปผาบานท่ามกลางม่านหมอก’ ไง ออกมาอยู่กี่ฉากนะ」
「สวยขนาดนี้ หน้าฟาดมาก! ผู้กำกับตาบอดหรือไง? สวยขนาดนี้ยังไม่รู้จักดัน แค่หน้าก็ฆ่าคนได้เป็นโขยงแล้ว!」
「มีใครรู้ไหมว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?」
「ไม่รู้สิ ทำไมดูคุ้น ๆ นะ」
「เป็นนักพรตมั้ง ดูชุดที่เขาใส่สิ」
「ไม่สนแล้ว ฉันจิ้นคู่นี้! แค่นั่งด้วยกันฉันก็ดูได้ทั้งวัน!」
「ผู้กำกับ! อย่าเพิ่งเปลี่ยนกล้องนะ! ถ่ายสองคนนั้นดื่มชาต่อไปเลย!」
กู้เจียวเจียวดื่มถ้วยที่สามจนหมด วางถ้วยลง แล้วถอนหายใจยาว
ไม่นานนัก เสียงรองเท้าส้นสูงก็ดังมาจากอีกด้านหนึ่ง แขกรับเชิญคนสุดท้ายมาถึงแล้ว
หลิ่วชิงหว่านสวมกระโปรงยาวสีขาว บนศีรษะมีหมวกกันแดดสีอ่อน ก้าวเดินอย่างแผ่วเบา ท่วงท่าสง่างามราวกับถูกสายลมพัดพา
เธอเดินมาถึงลานหน้าประตูภูเขา ก่อนจะยิ้มให้กล้อง แล้วพยักหน้าให้แขกรับเชิญหลายคน น้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวล
“สวัสดีค่ะทุกคน ฉันหลิ่วชิงหว่าน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”
เพียงเธอปรากฏตัว ทิศทางของข้อความในห้องถ่ายทอดสดก็เปลี่ยนไปทันที
「อ๊ายยย! หว่านหว่านมาแล้ว! หว่านหว่านก็มารายการนี้ด้วย!」