มีตาทิพย์ไม่ไปเสี่ยงหิน ดันเอาไปแอบมองซะงั้น

ตอนที่ 4 เจ้ามีเนตรทิพย์แต่ไม่เอาไปเสี่ยงหิน กลับมองมั่วซั่วอีกแล้ว

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ไม่นานก็มีคนเดินออกมาจากฝูงชน “น้องชาย ไม่ทราบว่าหยกก้อนนี้ยอมขายต่อไหม ฉันยินดีจ่าย 50,000 ซื้อ!”

“ได้ ฉันจะโอนเงินให้เดี๋ยวนี้เลย!” จางเหวินเซวียนตื่นเต้นจนหัวใจเต้นแรง

50,000 เชียวนะ!

เมื่อก่อนเขาทำงานถึงสามอย่างทุกวัน เงินเดือนทั้งเดือนยังได้แค่ราว 6,000 เท่านั้น

ตอนนี้ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็หาเงินได้ตั้ง 50,000 แล้ว

กำไรมหาศาล นี่มันกำไรมหาศาลชัด ๆ!

“ไม่มีปัญหา” ชายวัยกลางคนพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม ไม่นานก็โอนเงิน 50,000 เข้าบัญชีธนาคารของจางเหวินเซวียน

จางเหวินเซวียนเก็บสีหน้าดีใจไว้ไม่อยู่ เขาหันหลังเดินจากไปทันที เตรียมไปเสี่ยงหินต่อที่ร้านถัดไป จะได้ไม่เป็นจุดสนใจเกินไป

ไม่นานเขาก็มาถึงร้านขายหินดิบแห่งที่สอง ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าร้านก่อนหน้าถึงสามเท่า

แค่กวาดตามองบริเวณหินดิบ จางเหวินเซวียนก็เห็นหินดิบหลายก้อนที่มีหยกอยู่ข้างใน

“นายตามฉันมาทำไม?” จางเหวินเซวียนหันไปมองหวังตงที่อยู่ข้างหลังด้วยสีหน้าหม่นหมอง

หวังตงสีหน้าไม่ค่อยดีนัก “ใครตามนายกัน ร้านหินดิบแห่งนี้ใหญ่ที่สุดบนถนนเส้นนี้อยู่แล้ว ฉันก็ตั้งใจจะมาที่นี่เหมือนกัน”

“ดูจากท่าทางนายแล้ว คิดจะเสี่ยงหินต่อหรือไง?”

“เมื่อกี้นายแค่โชคดีเหมือนหมาขี้เรื้อนถูกหวยครั้งเดียวเอง คิดว่าตัวเองเป็นเทพพนันจริง ๆ หรือไง?”

เมื่อเจอหวังตงหัวเราะเยาะ จางเหวินเซวียนก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกแผนขึ้นมาได้

“วันนี้ฉันดวงขึ้น ก็ต้องเสี่ยงต่ออยู่แล้ว ดูเหมือนนายจะสงสัยในโชคของฉันนะ”

“งั้นเรามาพนันกันสักครั้งไหม?” จางเหวินเซวียนยกมุมปากเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน

พอได้ยินคำว่าพนัน หวังตงก็สนใจขึ้นมา “พนันอะไรกัน?”

“ฉันจะเลือกหินดิบสามก้อน แล้วพนันกันว่าฉันจะขาดทุนหรือได้กำไร”

“ถ้าได้กำไร ฉันจะตบหน้านายสามที แต่ถ้าขาดทุน นายก็ตบหน้าฉันสามที” จางเหวินเซวียนกล่าวยิ้ม ๆ

หวังตงเป็นประกาย “ฮ่า ๆ ๆ!”

“จางเหวินเซวียน นายมั่นใจเกินไปแล้ว ฉันพนันกับนายก็ได้ อยากเห็นเหมือนกันว่านายจะเลือกถูกได้ยังไง”

คนรอบข้างที่ได้ยินคำท้าพนันของทั้งสองต่างมีสีหน้าแปลก ๆ

“น้องชาย การเสี่ยงหินไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น นายมั่นใจเกินไปหรือเปล่า ต่อให้เป็นยอดฝีมือด้านเสี่ยงหินก็ยังไม่กล้าพูดเลยว่าจะต้องได้กำไรแน่นอน!” มีคนเอ่ยขึ้น

“นั่นสิ ลูกวัวเกิดใหม่ไม่กลัวเสือจริง ๆ” หลายคนพากันส่ายหน้า

จางเหวินเซวียนหัวเราะอยู่ในใจ เขาไม่สนใจคำวิจารณ์ของคนรอบข้าง

จางเหวินเซวียนเดินวนไปในกองหินดิบอย่างไม่รีบร้อนต่อหน้าหวังตง จากนั้นก็เลือกหินดิบออกมาสามก้อน

“เอาสามก้อนนี้แหละ!”

“พนักงาน ฉันซื้อ” จางเหวินเซวียนรูดบัตรซื้อหินทั้งสามก้อน รวมแล้วเป็นเงิน 50,000 ทำให้เงินที่เพิ่งหาได้หมดเกลี้ยงในพริบตา

“นายใจกล้าไม่เบาเลยนะ จ่ายเงิน 50,000 โดยไม่กะพริบตาสักนิด” หวังตงอดตกใจไม่ได้

เงินตั้ง 50,000 แม้แต่สำหรับเขาก็ไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย

จางเหวินเซวียนหัวเราะเบา ๆ เงินแค่ 50,000 เท่านั้น อีกไม่นานเขาก็หาเงินกลับมาได้เป็นสิบเท่าแล้ว

เขาหยิบหยกทั้งสามก้อนเดินตรงไปยังเครื่องตัดหิน

“ช่างครับ รบกวนช่วยผ่าให้หน่อย!” จางเหวินเซวียนใช้ชอล์กขีดเส้นบนหินดิบแต่ละก้อน

“ได้” ช่างตัดหินพยักหน้า แล้วเริ่มควบคุมเครื่องให้ทำงานทันที

ซี่ ๆ ๆ!

เสียงคุ้นหูดังขึ้นอีกครั้ง หินดิบค่อย ๆ ถูกตัดออกทีละนิด

ผู้คนรอบข้างต่างมองด้วยความอยากรู้ จางเหวินเซวียนมีท่าทีสบาย ๆ ไม่เห็นความตื่นเต้นแม้แต่น้อย

“มีสีเขียวแล้ว! มีสีเขียวแล้ว!”

แสงสีเขียววาบผ่านจากด้านในหินดิบ ไม่นานหินก็ถูกผ่าออก เผยให้เห็นหยกที่อยู่ข้างในต่อหน้าทุกคน

“หยกเนื้อน้ำแข็ง ขนาดกับสีสันแบบนี้น่าจะมีมูลค่าราว 30,000!” ผู้เชี่ยวชาญหยกคนหนึ่งประเมินราคาได้อย่างรวดเร็ว

“มีหยกจริง ๆ ด้วย! หนุ่มคนนี้โชคดีเกินไปแล้ว!”

มีคนเดินออกมาจากฝูงชน “น้องชาย หยกก้อนนี้ขายไหม ฉันให้ 30,000!”

“ไม่รีบ ยังไม่ขายตอนนี้” จางเหวินเซวียนส่ายหน้าปฏิเสธ เขาตั้งใจจะผ่าหยกทั้งสามก้อนให้หมดก่อนแล้วค่อยขาย

“เจ้าหมูอ้วนหวัง หยกก้อนนี้ของฉันมีราคา 30,000 แล้ว ยังขาดอีก 20,000!”

“นายคิดว่าสองก้อนที่เหลือฉันจะผ่าหยกที่มีมูลค่าอีก 20,000 ออกมาได้ไหม?” จางเหวินเซวียนมองหวังตงด้วยสีหน้าเย้ยหยัน

หวังตงหน้าเสียไปบ้าง แต่ยังปากแข็ง “จางเหวินเซวียน ตอนนี้ยังผ่าไม่ออกมาเลย นายจะดีใจอะไรนักหนา!”

“คิดว่าตัวเองจะผ่าหยกออกมาได้อีกจริง ๆ หรือไง อย่ามาตลกหน่อยเลย”

คำพูดของเขาได้รับความเห็นด้วยจากผู้คนไม่น้อย

ผ่าหยกออกมาได้สักก้อนก็ถือว่าโชคดีแล้ว จะโชคดีต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ ได้ยังไง

จางเหวินเซวียนหัวเราะเบา ๆ “งั้นก็คอยดูกันไป”

“ช่างครับ ช่วยผ่าหินดิบอีกสองก้อนให้ผมด้วย!”

ช่างตัดหินพยักหน้า แล้วรับหินดิบก้อนที่สองจากจางเหวินเซวียน

เสียงซี่ ๆ ๆ ดังขึ้นอีกครั้ง สายตาของทุกคนถูกดึงดูดไปยังเครื่องตัดหิน

ใบเจียรค่อย ๆ ตัดหินดิบก้อนที่สองออก ผู้คนเพ่งมอง แล้วหลายคนก็เบิกตากว้างทันที

“มีสีเขียวแล้ว! มีสีเขียวอีกแล้ว เป็นไปได้ยังไง!”

เสียงฮือฮาดังไปทั่ว หวังตงเองก็มีสีหน้าตกตะลึง

“หยกก้อนนี้คุณภาพดีกว่าก้อนก่อน อย่างน้อยก็มีมูลค่า 50,000!” มีคนประเมินราคา

“รวมเป็น 80,000 แล้ว หนุ่มคนนั้นชนะพนันไปแล้ว!” คนข้าง ๆ เอ่ยขึ้น

จางเหวินเซวียนหัวเราะลั่น “เจ้าหมูอ้วนหวัง ดูท่าฉันจะชนะพนันครั้งนี้แล้ว!”

“หยกสองก้อนนี้รวมกันได้ 80,000 มากกว่าต้นทุนที่ฉันซื้อหินดิบมาแล้ว นายยังมีอะไรจะพูดอีก?”

หวังตงโกรธจนหน้าแดง เขาทั้งโมโหทั้งร้อนใจ “จางเหวินเซวียน อย่าเพิ่งได้ใจไป นี่ก็แค่เพราะนายโชคดีเท่านั้น อีกอย่าง นายบอกว่า 80,000 แล้วจะเป็น 80,000 จริงหรือไง?”

“ฉันว่าหยกสองก้อนนี้มีปัญหา ไม่ได้มีมูลค่าถึง 80,000 หรอก!”

เมื่อเห็นหวังตงเล่นแง่ จางเหวินเซวียนก็หัวเราะเยาะ

“ในเมื่อนายยังไม่ยอมแพ้ งั้นฉันจะทำให้นายยอมคุกเข่าจนหมดทางเถียง!”

“ช่างครับ ช่วยผ่าหินดิบก้อนที่สามให้ผมด้วย!” จางเหวินเซวียนกล่าว

เขาจะทำให้หวังตงเสียหน้าต่อหน้าทุกคนให้ได้

ซี่ ๆ!

เสียงตัดหินที่คุ้นเคยดังขึ้นต่อไป ภายในร้านหินดิบเงียบสนิท ไม่มีใครพูดอะไร

หินดิบสองก้อนแรกได้กำไรไปมาก ก้อนที่สามจะได้กำไรอีกหรือเปล่า?

ผู้คนที่ยืนมุงต่างอยากรู้เป็นอย่างยิ่ง

หวังตงกำหมัดแน่น ดวงตาจ้องเครื่องตัดหินเขม็ง ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไร เหงื่อเย็นก็ไหลลงมาจากหน้าผาก

เพี๊ยะ!

หินดิบก้อนที่สามถูกผ่าออก หยกด้านในปรากฏต่อหน้าทุกคนทันที

หยกก้อนที่สามนี้ใสระยิบระยับ สีฟ้าน้ำแข็งเปล่งประกายราวกับไพลิน เมื่อแสงไฟส่องกระทบก็สะท้อนแสงวาววับ

“หยกเนื้อน้ำแข็งชั้นเลิศ! นี่เป็นหยกเนื้อน้ำแข็งชั้นเลิศจริง ๆ!” เสียงอุทานด้วยความตกตะลึงดังขึ้นภายในร้าน

“หยกเนื้อน้ำแข็งชั้นเลิศก้อนนี้มีมูลค่าอย่างน้อยหนึ่งล้าน!”

ครืน!

บรรยากาศในร้านระเบิดความตื่นเต้นขึ้นมาทันที

“เป็นไปไม่ได้!”

“หยกระดับนี้จะถูกผ่าออกมาได้ยังไง โอกาสแบบนี้แทบเป็นไปไม่ได้เลย!”

“จางเหวินเซวียน นายต้องโกงแน่!” หวังตงแทบยอมรับไม่ได้ ใบหน้าอ้วนใหญ่และน่าเกลียดเต็มไปด้วยความโกรธ ทั้งยังมีความอิจฉาอย่างเข้มข้น

นี่คือหยกเนื้อน้ำแข็งชั้นเลิศที่มีมูลค่าถึงหนึ่งล้าน! เทียบได้กับทรัพย์สินหนึ่งในสิบของเขา แล้วจะไม่ให้เขาอิจฉาได้อย่างไร!

ยิ่งไปกว่านั้น คนที่ผ่าหยกออกมาได้ยังเป็นจางเหวินเซวียน คนที่เขาดูถูกมาตลอด

จางเหวินเซวียนยังคงใจเย็น เขาหัวเราะเยาะ “เจ้าหมูอ้วนหวัง อย่าพูดจาเหลวไหล!”

“ฉันเลือกหินดิบต่อหน้านาย จะโกงได้ยังไง หรือว่านายคิดว่าร้านนี้ร่วมมือกับฉันโกงด้วย?”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป