ไรเดอร์คนหนึ่งสวมชุดทำงานสีเขียวอ่อน ก้าวขึ้นคร่อมรถไฟฟ้าสองล้อสีเขียวเข้ม ด้านท้ายรถยึดกล่องเก็บความร้อนทรงสี่เหลี่ยมไว้ใบหนึ่ง
บริเวณอกเสื้อมีโลโก้คล้ายตัวอักษรเค ประกอบด้วยเส้นสายเรียบง่ายแต่พลิ้วไหว เป็นสัญลักษณ์แบรนด์ของเค่อเข่อด้า
ด้านหลังพิมพ์ข้อความประชาสัมพันธ์ของบริการส่งอาหารไว้ว่า “ค่อย ๆ ไป อาหารถึงมือคุณอย่างปลอดภัย!”
เขาสวมหมวกกันน็อกสีฟ้าอ่อน แล้วกดตัวล็อกใต้คางให้แน่น หน้าจอด้านหน้ารถไฟฟ้าสว่างขึ้น ก่อนจะแสดงการแจ้งเตือนงานส่งอาหารรายการหนึ่ง
จากนั้นเสียงผู้หญิงสังเคราะห์ที่ชัดเจนก็ดังออกมาจากลำโพงตรงกลางแฮนด์รถ
“อีก 100 เมตรข้างหน้าคือร้านอาหารฉวนไช่หวัง ทางร้านเตรียมอาหารครบ 30 กล่องแล้ว ระบบรับงานให้คุณโดยอัตโนมัติ กรุณาส่งไปยังโรงงานเสื้อผ้าชิงเหอ ซึ่งอยู่ห่างออกไป 3.5 กิโลเมตร ภายใน 45 นาที”
ไรเดอร์บิดคันเร่งไปถึงหน้าร้านอาหารฉวนไช่หวัง เจ้าของร้านจัดข้าวกล่อง 30 กล่องเรียงไว้บนโต๊ะรับอาหารอย่างเป็นระเบียบแล้ว
เขาเดินออกมาหน้าร้าน มองกล่องเก็บความร้อนท้ายรถของไรเดอร์อย่างไม่ค่อยมั่นใจ “ตั้ง 30 กล่อง กล่องเก็บความร้อนของนายใส่หมดเหรอ?”
“ได้ครับ” ไรเดอร์เดินไปท้ายรถ แล้วดึงประตูกล่องเก็บความร้อนออกเหมือนเปิดประตูตู้เย็น
เขายื่นมือดันแผ่นกั้นตรงกลางขึ้น แผ่นกั้นพับเก็บเข้าไปใต้ฝาด้านบนโดยอัตโนมัติ พื้นที่สองชั้นจึงเชื่อมต่อเป็นช่องขนาดใหญ่ในพริบตา
เสียงระบบดังขึ้นทันที “เปลี่ยนเป็นโหมดเก็บความร้อนทั้งกล่องแล้ว”
เจ้าของร้านเบิกตากว้าง “โห ฉลาดจริง ๆ ตอนสมัครแพลตฟอร์ม พนักงานขายบอกว่าชั้นหนึ่งเก็บความร้อน อีกชั้นแช่เย็น ไม่คิดว่าจะปรับพื้นที่ได้อัตโนมัติด้วย”
“ใช่ครับ เผื่อออเดอร์เดียวมีของเยอะจนใส่ไม่พอ”
ไรเดอร์อธิบายพลางจัดข้าวกล่องทั้ง 30 กล่องเรียงลงในกล่องเก็บความร้อน เขาปิดฝาแล้วปัดมือ “ขอบคุณครับเถ้าแก่”
รถไฟฟ้าออกตัวอีกครั้ง มุ่งหน้าไปทางโรงงานเสื้อผ้าชิงเหอ
แสงแดดกำลังดี สายลมก็ไม่แรง
เขารู้สึกตื่นเต้นและมีไฟเต็มเปี่ยม “ระบบสุ่มงานนี่มันเทพจริง ๆ งานเดียวได้ตั้ง 30 ออเดอร์ ส่งที่นี่เสร็จก็ครบ 50 ออเดอร์แล้ว ที่เหลือก็เป็นของเราเองทั้งหมด”