การวางแผนนั้นเป็นเรื่องจริง
แต่บางเรื่องที่ซูชิงหนานรู้ทีหลัง
วันนั้น เขาลงใต้ด้วยจุดประสงค์สองประการ หนึ่ง เพื่อไปตัดหัวเจี้ยนอู๋ซังด้วยตัวเอง สอง เขาได้รับข่าวว่าเป่ยฉินจะคุ้มกันบุคคลลึกลับผู้หนึ่งเข้าสู่เมืองหลวงเฉียน
เหตุที่เขาอยู่ในโรงเตี๊ยมแห่งนั้น ก็เพื่อจะได้พบกับ "บุคคลลึกลับ" ผู้นั้น แต่เขากลับคาดไม่ถึงว่าบุคคลลึกลับผู้นั้นจะกลายเป็นปลามิง หรือก็คือไป๋หลี
การปรากฏตัวของปลามิงทำให้แผนของเขาเสียไป แต่ความจริงใจของไป๋หลีก็ทำให้เขามีการวางแผนครั้งใหม่
ฉะนั้น จึงก่อเกิดเป็นสถานการณ์ในปัจจุบัน
เป็นดั่งดาบที่เขาคำนวณไว้แล้วบนกระดานหมาก
......
ความคิดที่หวนระลึกถึงอดีตถูกดึงกลับสู่ความจริงด้วยเสียงพลังงานที่ดังสนั่นหวั่นไหว
ในห้องโถงใหญ่ การประจันหน้ากันระหว่างไป๋หลีและจันทร์ดับมืดได้ทำลายสมดุลลง พลันกลายเป็นการต่อสู้ที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน
"เจ้ามารปลามิงที่เหลือรอด กล้ามาเกะกะหรือ รับความตายจากข้าเสีย!"
จันทร์ดับมืดตวาดลั่น แขนทั้งสองข้างกางออกอย่างฉับพลัน
พลังแห่งความมืดรอบกายของเขาปั่นป่วนและขยายตัวราวกับสิ่งมีชีวิต ในพริบตากลายเป็นกรงเล็บปีศาจขนาดมหึมาที่บดบังท้องฟ้า ประกอบด้วยเงาอันบิดเบี้ยวนับไม่ถ้วนและผลึกน้ำแข็งสีดำ
นิ้วทั้งห้าแผ่ออก พร้อมกับพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่กลืนกินแสงสว่างและกัดกร่อนวิญญาณ พุ่งตรงลงมาที่หัวของไป๋หลี!
กรงเล็บปีศาจยังมาไม่ถึง แต่กลิ่นอายความหนาวเย็นและความตายอันเงียบงันก็แผ่คลุมทั่วทั้งสนาม แม้กระทั่งแสงสว่างก็ดูมืดมัวลง ราวกับจะลากทุกสรรพสิ่งลงสู่ห้วงเหวแห่งความมืดอันเป็นนิรันดร์
"เลือดต้องชดด้วยเลือด!"
ดวงตาน้ำแข็งของไป๋หลีเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ต่อการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวที่แม้แต่เซียนสถิตย์ในมนุษย์โลกทั่วไปยังต้องหน้าซีด นางไม่หลบไม่หลีก มือเรียวงามประสานเป็นอาคมโบราณอันลึกลับซับซ้อน
เมื่ออาคมสำเร็จ แสงสีฟ้าน้ำแข็งรอบกายนางเจิดจ้ายิ่งนัก ผลึกน้ำแข็งเล็ก ๆ มากมายก่อตัวขึ้นจากอากาศ รวมตัวและแผ่ขยายอยู่เบื้องหลังนาง ในพริบตากลายเป็นปีกคู่หนึ่งที่ใหญ่โตและงดงาม สร้างขึ้นจากน้ำแข็งบริสุทธิ์ทั้งหมด
ปีกน้ำแข็งกางออก พัดเบา ๆ ครั้งหนึ่ง
"ฟู่——"