หนีตายวันสิ้นโลก: เริ่มต้นเป็นหัวหน้ารถไฟเวหา

ตอนที่ 36 วันสิ้นโลก: ผมคือหัวหน้าขบวนรถฟ้าเปิดบทที่ 36 สายเลือดผู้ถือคบเพลิง

6 นาที· 1.5K คำ

ทันทีที่แคปซูลเข้าปาก ความเย็นวาบหนึ่งก็พุ่งตรงขึ้นสู่กระหม่อม

หลินซิ่วยังไม่ทันได้ตอบสนอง ความเย็นนั้นก็ไหลลงไปตามลำคอสู่กระเพาะ ทันใดนั้นเองก็เกิดเสียงตูม!

คลื่นความร้อนระลอกหนึ่งระเบิดออกมาจากกระเพาะ ราวกับมีระเบิดลูกเล็กจุดชนวนขึ้นภายในร่างกาย

กระแสความร้อนแล่นพล่านไปตามหลอดเลือด แผ่ซ่านไปทั่วร่าง พุ่งเข้าสู่กระดูกทุกท่อนและเส้นลมปราณทุกสาย

ความรู้สึกนั้นราวกับถูกโยนลงไปในเตาหลอม

หลินซิ่วกัดฟันแน่น เส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปนขึ้นมา

เขารู้สึกได้ว่าเลือดในกายกำลังเดือดพล่าน กระดูกกำลังหลอมละลาย ส่วนอวัยวะภายในถูกพลังที่มองไม่เห็นบีบนวดและประกอบขึ้นใหม่

นี่คือความรู้สึกของการทะลวงขีดจำกัดอย่างนั้นหรือ?

เจ็บอยู่บ้าง แต่เขาทนไหว หลังผ่านความเจ็บปวดไปแล้ว ก็มีความรู้สึกสุขสมอันแปลกประหลาดตามมา

ราวกับเกิดใหม่จากการชำระล้างของเปลวเพลิง พูดตามตรง มันก็รู้สึกดีไม่น้อย

ในห้วงเลือนราง เขารู้สึกราวกับกำลังลอยอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าอันมืดมิด

ไร้ทิศทาง ไร้เสียง ไร้สิ่งใดให้ใช้อ้างอิง

เขาเป็นดั่งดวงดาวอันโดดเดี่ยว ลอยค้างอยู่ในจักรวาลอันไร้ขอบเขต

จากนั้น เขาก็มองเห็นลูกแก้วแสงลูกหนึ่ง นั่นคือลำดับของเขา ผู้บุกเบิก

ในขณะนี้ เขาสัมผัสได้ว่าผู้บุกเบิกกำลังเปลี่ยนผ่าน และยังรับรู้ได้ถึงทิศทางของการเปลี่ยนผ่านนั้นด้วย

ทิศทางทั้งสองที่แตกต่างกันแผ่กลิ่นอายคนละแบบออกมา

หนึ่งเป็นสีขาวดุจแสงจันทร์ แผ่กลิ่นอายของความเดียวดายและอิสรเสรี

อีกหนึ่งเป็นสีทอง อบอุ่นดุจแสงอรุณ แผ่พลังอันหนักแน่นและมั่นคง

จิตสำนึกของหลินซิ่ววนเวียนอยู่ระหว่างเส้นทางทั้งสอง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป