ตรงหน้าเขาไม่ใช่รถไฟเก่าพังยับที่มีรอยปะเต็มไปหมดอีกต่อไป แต่เป็นสัตว์ร้ายเหล็กยักษ์ยาวเจ็ดร้อยเมตร
ตัวถังสีเงินขาวราวกับน้ำแข็งที่จับตัวแข็ง ส่องประกายเย็นเยียบใต้จันทร์เลือด
เหลี่ยมมุมของเครื่องจักรกับลวดลายของผลึกน้ำแข็งสานเกี่ยวกันแนบแน่น ราวกับมังกรยักษ์ที่หลอมขึ้นจากเครื่องจักรและน้ำแข็ง นอนขดอยู่กลางนครน้ำแข็งอย่างเงียบงัน
ตัวถังที่แต่เดิมมีรูพรุนไปทั่ว ต้องปะตรงนั้นซ่อมตรงนี้ ตอนนี้กลับเรียบเนียนราวกระจก แม้แต่รอยขีดข่วนสักรอยก็หาไม่พบ
เจ็ดร้อยเมตร
จากหัวถึงท้าย ร่างมหึมายาวเจ็ดร้อยเมตรทอดขวางอยู่บนถนนน้ำแข็ง เกิดจากการหลอมรวมรถไฟเก่าพังยับยาวกว่าสองร้อยเมตรกับรถไฟอีกขบวนที่ยาวกว่าหกร้อยเมตร
จนกลายเป็นร่างมหึมายาวกว่าเจ็ดร้อยเมตรนี้
หลินซิ่วอ้าปากค้างอยู่นาน ไม่ยอมปิดลง
ก่อนที่เขาจะได้ตั้งสติ พื้นดินก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
โครม—โครม—
เขาเงยหน้าขึ้นทันที
ปราสาท…ถล่มลงมาแล้ว
ไม่ใช่แค่ปราสาทเท่านั้น
เหล่าความลึกลับระดับสูงนับร้อยตัวที่เมื่อครู่ยังแย่งชิงกันอยู่หน้าปราสาท ต่างพากันหันกลับมาพร้อมเพรียงกัน
พวกมันจ้องรถไฟสวรรค์เขม็ง จ้องสัตว์ร้ายเหล็กยักษ์ที่เพิ่งกลืนต้นกำเนิดแห่งน้ำแข็งเข้าไป
วินาทีถัดมา เสียงคำรามเดือดดาลที่ดังกึกก้องไปทั่วฟ้าดินก็ระเบิดขึ้น
โฮก—!
ความลึกลับระดับสูงนับร้อยตัว รวมถึงยักษ์น้ำแข็งระดับ 3 ตัวนั้น พุ่งเข้าโจมตีรถไฟสวรรค์อย่างบ้าคลั่ง
สีหน้าของหลินซิ่วเปลี่ยนไปทันที แผ่นหลังชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็นในพริบตา
เขาไม่มีเวลามองข้อมูลของรถไฟขบวนใหม่แม้แต่น้อย