มีวัสดุจากความลึกลับเหลืออยู่ตรงนั้น 4 ชิ้น หลินซิ่วไม่ได้เสียเวลาดูว่ามันคืออะไร เก็บเสร็จก็วิ่งตรงไปที่รถไฟทันที
หลังใบหัวเราะตาย ทาสผีเหล่านั้นก็ตกอยู่ในความโกลาหล และไม่ใช่แค่โกลาหลธรรมดา เพราะทาสผีหลายตัวเริ่มตาย กลายเป็นซากศพ
แต่หลินซิ่วไม่สนใจพวกมัน เพราะจิตสำนึกของเขากำลังส่งสัญญาณเตือนอย่างบ้าคลั่ง นั่นหมายความว่าอีกไม่นานจะเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น
ไม่ต้องคิดก็รู้ การต่อสู้เมื่อครู่ต้องดึงดูดความลึกลับอื่น ๆ ในบริเวณรอบข้างเข้ามาแน่นอน
เขาไม่ลังเล ล้วงการ์ดประตูส่งผ่านมิติแบบสุ่มที่เตรียมไว้ตั้งแต่แรกออกมาจากกระเป๋า แล้วบี้จนแตก
สาเหตุที่เขาสังหารความลึกลับระดับ 5 ได้ ก็เป็นเพราะพลังของเขาข่มมันได้
แต่ถ้าความลึกลับตัวอื่นเข้ามาสมทบ เขาอาจหนีไม่รอดจริง ๆ
ทันทีที่การ์ดแตกเป็นผงทอง พื้นด้านหน้ารถไฟก็แยกออกเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ขึ้นมากลางอากาศ รอยแยกมิติสีฟ้าเข้มผุดขึ้นจากรอยแยกนั้น กว้างพอให้รถไฟทั้งขบวนลอดผ่านได้
เขากระโดดขึ้นไปบนหลังคารถไฟ แล้วเตือนคนขับรถผ่านวิทยุสื่อสาร
“เร่งเต็มสปีด พุ่งผ่านไปเลย”
คนขับรถผลักคันบังคับไปข้างหน้าอย่างแรง รถไฟเร่งความเร็วขึ้นฉับพลันบนรางน้ำแข็ง พุ่งเข้าหารอยแยกมิตินั้น
ตอนที่ตัวรถยาวกว่าแปดร้อยเมตรแล่นผ่านไป มันราวกับลอดผ่านม่านน้ำ พร้อมระลอกคลื่นบาง ๆ ก่อนจะหายวับไปจากจุดเดิม รอยแยกหุบปิดทันทีที่ท้ายขบวนผ่านพ้น เหลือเพียงไออุ่นในอากาศที่ยังสั่นไหวอยู่ตรงนั้น